ΚΕΡΔΙΣΤΕ: Μυθιστορήματα: Να ονειρευτώ ξανά * Το χνάρι που δεν έσβησε * Μικρό λευκό κοχύλι * Maestra * Εφαπτόμενες ζωές * Ξέχνα τις αναμνήσεις * Το τριανταφυλλάκι * Ο δρόμος για την κόλαση * Οι γρίφοι του θανάτου * Τζεμίλα Άγια * Η γριά βαλίτσα * Το 8ο αμάρτημα

Ο Christos Aragon Legrec -κατά κόσμον Χρήστος Μπογδάνης- και ο Ιθύφαλλος

Πως σας ήρθε η ιδέα;
Χ.Μ.: Ήταν μια περίεργη αίσθηση όταν πρωτοξεκίνησα το γράψιμο της τριλογίας μου. Το πρώτο βιβλίο «Η Γλυκεία πλευρά του Δαίμονα... ΕΓΩ» αντιπροσωπεύει το συναίσθημα και την ψυχή του ανθρώπου που σταματά να σκάφτεται και πλανιέται σε ένα σύννεφο γεμάτο από όνειρα και συναισθηματικές φαντασιώσεις… ο Ιθύφαλλος είναι το δεύτερο μέρος του βιβλίου που ο ήρωας πλέον δεν ονειρεύεται παρά μοναχά γεύεται τον έρωτα, τα πάθη, τις ακολασίες και όλες τις ενδόμυχες έκφυλες σκέψεις του. Δοκιμάζει και δοκιμάζεται. Ενώ στο τρίτο μέρος θα είναι ολοκληρωμένος πλέον και θα βαδίζει με ωριμότητα στο μέλλον!

Που γράψατε το βιβλίο σας;
Χ.Μ.: Κατά έναν περίεργο λόγο δεν ήθελα ήρεμα μέρη άλλα μέρη με πολλή φασαρία και βαβούρα. Τα περισσότερα ήταν επάνω σε χαρτοπετσέτες ή χαρτιά από τεφτέρια. Και μερικά άλλα ποιήματα ήταν γραμμένα σε ένα υπέροχο νησί την Κεφαλονιά! Ένα νησί που ειλικρινά είχα χαθεί με τις οσμές και τις εικόνες… Ακόμα μου λείπουν.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Χ.Μ.: Δεν υπάρχει αυτή η λέξη σε έναν άνθρωπο που περιπατάει στην κόψη της τρέλας και της ωριμότητας. Ο χρόνος είναι υποκειμενικός όταν αυτή η "φούσκα" της ιδέας θέλει να γεννηθεί. Ακόμα και να περάσουν πολλές ώρες νομίζεις ότι είναι ένα δευτερόλεπτο. Μπορεί να φαντάζει περίεργο άλλα είναι μια αίσθηση που ειλικρινά αν δεν την ζήσεις δεν θα την καταλάβεις. Μια αίσθηση περίεργη που άλλες φορές την φοβάσαι και άλλες φορές την επικαλείσαι επίμονα γιατί σου λείπει.

Πως θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Χ.Μ.: Περίεργο, έκφυλο και μελαγχολικό.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Χ.Μ.: Θα σου πω μόνο έναν στίχο και θα καταλάβεις πολλά:
«Είμαι Ιθύφαλλος και δεν ευθύνομαι γι’ αυτό.
Δεν χρειάζομαι ταυτόσημη αποδοχή και ούτε πληρεξούσιο για τους ενδομύχους πόθους μου.
Κάνω αυτό που κάνεις και πάω εκεί που πας!
Ακούς… Είμαι Ιθύφαλλος… και δεν ευθύνομαι γι’ αυτό!»

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Χ.Μ.: Το άρωμα και την γεύση του.

Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
Χ.Μ.: Ο ήρωας είναι πάντα ο απέναντί σου. Αυτός που σου δίνει έμπνευση. Δεν έχει όνομα άλλα μπορεί και να έχει ένα. Όμως για σένα είναι πάντα ήρωας γιατί τον ενσαρκώνεις και του δίνεις ψυχή. Ακόμα και ένα δέντρο μπορεί, ανάλογα το πώς θα το ενσαρκώσεις, να γίνει τέτοια πηγή έμπνευσης, που να γίνει ο ήρωας στον καθένα από εμάς.

Τι προσφέρει αυτό το βιβλίο στον αναγνώστη, βιβλιόφιλο ή βιβλιοφάγο;
Χ.Μ.: Κάθε βιβλίο έχει και έναν χαρακτήρα όπως και κάθε αναγνώστης. Το βιβλίο αυτό θα βρει κάτι να πει στον καθένα ξεχωριστά και αυτό που θα του πει θα είναι το μυστικό τους… έτσι δεν γίνεται σε κάθε σχέση; Υπάρχουν τα κοινά μυστικά που ενώνουν τις ζωές τους.

Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία σας;
Χ.Μ.: Όπως και κάθε γονιού, η αγωνία πως θα οδεύσει στην κοινωνία ως αυτόνομο. Αν θα το αποδεχτεί ή όχι. Αν θα μεγαλώσει σωστά ή όχι. Αν θα ενταχθεί σε ένα σύνολο ή θα μείνει στην αφάνεια. Νομίζω ότι αγωνιώ εντελώς υγιέστατα!

Φοβάστε...
Χ.Μ.: Υπό φυσιολογικές συνθήκες ναι. Με φοβίζουν οι απότομες αλλαγές αλλά πάντα προσαρμόζομαι.

Αγαπάτε...
Χ.Μ.: Παθιασμένα και όχι παθολογικά. Μπορώ να κάνω τα πάντα για την αγάπη αλλά μπορώ και να μην κάνω τίποτα γι’ αυτήν. Έχω τις προσωπικές μου εκλάμψεις σε αυτόν τον τομέα. Χάχανα

Ελπίζετε...
Χ.Μ.: Το Ενεργώ μού αρέσει περισσότερο από το Ελπίζω σαν ρήμα. Ελπίζω σημαίνει στασιμότητα. Ο Θεός μας έδωσε πόδια, χέρια και μυαλό για να ξεκουράζεται κι αυτός με την πάρτη μας. Αν δεν ενεργήσω για κάποιον λόγο πάει να πει ότι δεν ελπίζω σε τίποτα και κάνω κάτι άλλο. Βάζω πάρα πολλούς στόχους και όρους σε κάτι. Αν όμως βάλω αυτούς τους στόχους δε θα με προλαβαίνει η Ελπίδα τις απαιτήσεις μου. Πρέπει να τους κατακτήσω.

Θέλετε...
Χ.Μ.: Ο κόσμος να μπορεί να έχει έμπνευση και να επιστρέψει στην φύση. Εκεί ανήκουμε και αυτή θα μας οδηγήσει σε πιο ευτυχισμένες μέρες. Θέλω επίσης να διαβάζει και ποίηση, εάν ένα λογοτεχνικό βιβλίο ανοίγει τους ορίζοντες του μυαλού τότε ένα ποιητικό θα ανοίξει διάπλατα τους ορίζοντες της ψυχής. Και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κάνεις!

 Ποιοι αναγνώστες θα λατρέψουν αυτό το βιβλίο;
Χ.Μ.: Οι αναγνώστες που θέλουν να λατρεύουν ό,τι πιάνουν στα χέρια τους!

Γιατί πρέπει να το διαβάσουμε;
Χ.Μ.: Το Πρέπει είναι μια δακτυλοδεικτούμενη λέξη. Πρέπει να το κάνεις ή δεν πρέπει να το κάνεις… Αυτός που θα κάνει την κίνηση να το αγοράσει σίγουρα ξέρει τι θα κάνει… Και όχι γιατί Πρέπει αλλά γιατί Μπορεί.

Γιατί δεν πρέπει;
Χ.Μ.: Δεν πρέπει να υπάρχει πρέπει σε πνευματώδη άτομα όπως είναι όλοι οι γύρω μας και ιδιαίτερα το αναγνωστικό κοινό. Εάν δεν θέλει να το αγοράσει δεν πρέπει να το κάνει. Δεν χειραγωγεί τα μυαλά τους!

Που/πως μπορούμε να βρούμε το βιβλίο σας;
Χ.Μ.: Προς το παρόν είναι στον εκδοτικό οίκο ΙΜΙΑ και από εκεί μπορείτε να το προμηθευτείτε ή από τις εκδηλώσεις που θα γίνονται συχνά στην πόλη μας την Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες πόλεις οσονούπω.

Που μπορούμε να βρούμε εσάς;
Χ.Μ.: Η σελίδα μου στο facebook είναι Christos Aragon Legrec και έχω και προσωπικές σελίδες με το ίδιο όνομα. Ακόμα και ομάδα με τα έργα μου.

Ποιο χρώμα του ταιριάζει;
Χ.Μ.: Αν πας στον καθρέφτη και δεις το είδωλό σου τι θα δεις; Ένα άτομο που έχει πολλά χρώματα επάνω του. Ε, το βιβλίο μου είναι το είδωλό σου! Είναι διαφανές και φέρει τα δικά σου χρώματα.

Ποια μουσική;
Χ.Μ.: Άγρια.

Ποιο άρωμα;
Χ.Μ.: Του πόνου.

Ποιο συναίσθημα;
Χ.Μ.: Έκφυλα ρομαντικό.

Αν δεν ήταν βιβλίο, τι θα μπορούσε να είναι;
Χ.Μ.: Ένας closed που ψάχνει να βρει την αιωνιότητα.

Αν δεν ήσασταν συγγραφέας τι θα μπορούσατε να είστε;
Χ.Μ.: Ήρωας βιβλίου. Το όνειρο μου είναι να εμπνευστεί κάποιος από μένα. χαχαχαχαχα

Ποιον συγγραφέα διαβάζετε ανελλιπώς;
Χ.Μ.: Τα πάντα μανιωδώς, έχω πάρα πολλά βιβλία στην βιβλιοθήκη μου. Ειδικά ποίησης. Αλλά αγαπημένος των αγαπημένων είναι ο Αρθούρος Ρεμπώ.

 Σας έχει επηρεάσει άλλος συγγραφέας στον τρόπο που γράφετε ή σκέφτεστε ή ζείτε; Ποιος/ποιο βιβλίο;
Χ.Μ.: Εάν πω όχι θα είναι ψέμα αλλά και να πω ναι πάλι ψέμα θα είναι. Δεν επηρεάζομαι εύκολα, αλλά εάν στο υποσυνείδητο μου έχει εγγράφει κάτι που του άρεσε δεν μπορώ να πω ότι δεν θα το ασπαζόμουν. Για μένα δεν είναι επηρεασμός αλλά μεταλαμπάδευση μιας καλής τεχνοτροπίας. Η άσβεστος φλόγα είμαστε μεις!

Οι ήρωες σας μπορούν να σας κατευθύνουν ή εσείς και μόνο ορίζετε την συνέχεια και τις τύχες τους;
Χ.Μ.: Αυτοί έχουν το μαχαίρι αυτοί και το καρπούζι. Εμείς είμαστε τα πιόνια τους που μας κατευθύνουν να ζωντανέψουμε τις οντότητές τους και τα θέλω τους.

Τι χρειάζεται κάποιος για να γράψει; Φαντασία ή εμπειρία;
Χ.Μ.: Κέφι.

Τι καθορίζει την επιτυχία σε ένα βιβλίο;
Χ.Μ.: Η ειλικρίνεια και η αλήθεια του.

Τι την αποτυχία;
Χ.Μ.: Όταν ο συγγραφέας δεν ακούει τον ήρωα του και γράφει αυτό που θέλει αυτός. Από φόβο, από ανειλικρίνεια από ενοχές και προσωπικές αντιλήψεις.

Η βιβλιοφάγα είναι/μπορεί να γίνει κατάχρηση;
Χ.Μ.: Εάν τρως κάθε μέρα σοκολάτα θα την σιχαθείς κάποια στιγμή. Ο οργανισμός θέλει τα πάντα και με μέτρο. Η κατάχρηση δεν είναι βιβλιοφαγία αλλά βιβλιοδουλεία. Ο καλός αναγνώστης γνωρίζει πόσα και πότε θα έχει καταχραστεί βιβλία ημερησίως.

Ποιον τίτλο βάζετε στο βιβλίο της ζωής σας;
Χ.Μ.: «Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος».
Έτσι νιώθω και έτσι έζησα μέχρι και τώρα.
Ήταν το ερωτηματολόγιο Ριντ Φερστ για τα νέα βιβλία.
Ή αλλιώς, όχι μόνο το ερωτηματολόγιο του Προυστ.
Αν σας άρεσε, δείτε περισσότερες απαντήσεις επιλέγοντας την ετικέτα Ριντ Φερστ
Αν είστε συγγραφέας και θέλετε να απαντήσετε στο ερωτηματολόγιο ακολουθείστε τον σύνδεσμο

Θέατρο και Εξουσία

Στην περίληψη...
Στην Σταλινική Μόσχα του 1929 ο Διάολος μεταμορφωμένος σε Βόλαντ σπέρνει το χάος σοκάροντας, τρομοκρατώντας, σκανδαλίζοντας, κ.ο.κ. Στα καμώματά του εμπλέκεται η όμορφη Μαργαρίτα και σε παράλληλη αφήγηση ο Πόντιος Πιλάτος στέλνει τον Ιησού στον σταυρό αφού δε διαθέτει το ψυχικό σθένος να ενεργήσει σύμφωνα με τη θέλησή του.
Η παράσταση πραγματεύεται έννοιες όπως η θρησκεία, η τέχνη, η δύναμη, η εξουσία, ο έρωτας, η ιδεολογία... το καλό και το κακό σε αντιπαράθεση... όλα αντιμέτωπα με μεταφυσικές δυνάμεις. Ένα μαγικό πήγαινε-έλα σε χρόνο, σε πρόσωπα, σε μύθους...
Ο Νίκος Κούνδουρος διασκεύασε το μυθιστόρημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, Ο Μαίτρ και η Μαργαρίτα, και σκηνοθέτησε το πολιτικό αυτό έργο μαζί με την Γιώτα Κουνδουράκη.
Στην παράσταση...
Η σκηνή κυριαρχείται από την μινιμαλιστική διάθεση των συντελεστών προς όφελος του έργου αφού η ματιά εγκλωβίζεται πάνω στα πρόσωπα. Ένα πανέμορφο παιχνίδι φωτός είναι υπεύθυνο για κάποιες πολύ ατμοσφαιρικές σκηνές και το μη προβλέψιμο έργο για την αμέριστη προσοχή του κοινού. Καλοδουλεμένες ερμηνείες από όλους και μια μεστή σκηνοθετική γραμμή χαρακτηρίζουν αυτήν την παράσταση που δύσκολα κατατάσσεται σε μια κατηγορία αφού πάμπολλα στοιχεία και είδη ανιχνεύονται. Είναι ρεαλιστική και μεταφυσική, είναι κομεντί, δράμα, σάτιρα και αλληγορία, είναι κοινωνική, πολιτική, ιστορική, θρησκευτική, πραγματική, μαγική και ονειρική ταυτόχρονα. Διαθέτει από cult αρώματα μέχρι μαύρο χιούμορ και από φιλοσοφικά ζητήματα ως τραγελαφικές καταστάσεις ενώ δε θα ήταν παράδοξο να χαρακτηριστεί ως φανταστικός ρεαλισμός.
Η εξαιρετική μεταφορά του βιβλίου στο θεατρικό σανίδι από τον Νίκο Κούνδουρο προσφέρει στο Αθηναϊκό κοινό μια εναλλακτική θεατρική επιλογή καθώς, δύσκολα, θα βρεις κάτι αντίστοιχο.
Υστερόγραφο:
Το μυθιστόρημα του Μπουλγκάκοφ συγκαταλέγεται ανάμεσα στα κορυφαία βιβλία του 20ου αιώνα και στα περισσότερο διαβασμένα ρωσικά μυθιστορήματα αν και πέρασαν πάνω από 45 χρόνια μέχρι να εκδοθεί -ο συγγραφέας ήταν ήδη νεκρός από 27ετίας- ενώ, επίσης, έχει λογοκριθεί βαρέως.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Νίκος Κούνδουρος/Γιώτα Κουνδουράκη 
Επιμέλεια σκηνικού, κοστουμιών: Ειρήνη Παγώνη 
Μουσική Επιμέλεια: Billy Γιαννακόπουλος 
Βοηθός Σκηνοθέτη: Πολυτίμη ΚαλομοίρηΕλενα Πετροπούλου 
Δημόσιες σχέσεις: Βαγγέλης Βαφείδης 
Διεύθυνση παραγωγής:´Ελενα Πετροπούλου 
Φωτογραφίες παράστασης: Κώστας Λυκαβηττός
Ερμηνεύουν: 
Γεωργουλέα Στέλλα, Δεληκάρης Άγγελος, Καπετανάκος Γιώργος, Καραγάνης Κωνσταντίνος, Μενάγιερ Ηλίας, Παραδείσης Δημήτρης, Συμεωνίδου Χάρις, Χαλδαιάκης Νίκος
Παραγωγή: Artefact
Παραστάσεις κάθε Παρασκευή στις 21:15 Σάββατο στις 18:30
Εισητήρια: Κανονικό 12€ | Φοιτητικό/Άνω των 65 ετών 8€ | Ανέργων 5€ | Ατέλειες Σ.Ε.Η. δωρεάν

ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ 
Οδός Παραμυθίας 27 Καραμεικός
Τηλ. 2103457904

Η Λένα Κικίδου Και μετά όλα άλλαξαν

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Λ.Κ.: Η βασική ιδέα ξεκίνησε από μία φράση που είπα στον κολλητό μου ότι «Μερικές φορές, ακόμα κι όταν δεν είσαι κοντά μου, ακούω τη φωνή σου στο κεφάλι μου να με συμβουλεύει και δεν κάνω βλακείες».

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Λ.Κ.: Χειρόγραφα όταν ξέκλεβα χρόνο στη δουλειά (σε γραφείο τελετών δούλευα, δεν είχε και πολλή φασαρία!), στο laptop όταν βρισκόμουν στο σπίτι. Στο μυαλό μου όταν δεν είχα χαρτί ή υπολογιστή εύκαιρα.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Λ.Κ.: Η συγγραφή μου πήρε έναν χρόνο περίπου. Οι διορθώσεις πάνω από τρία, κι ομολογώ ότι, αν δεν εκδιδόταν τώρα, πιθανότατα θα το σκάλιζα για τα επόμενα τριάντα!

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Λ.Κ.: Είναι ένα βιβλίο για τη φιλία, για το πώς γνωρίζουμε κάποιον, με τον οποίον δεν έχουμε κανέναν δεσμό αίματος ή μη, και μέσα από την καθημερινή τριβή μαζί του τον κάνουμε «οικογένειά» μας.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Λ.Κ.: Η ιστορία διαδραματίζεται στην Αλάσκα. Είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο και η πρωταγωνίστρια μάς μιλάει για ένα ατύχημα που την αφήνει νεκρή για εννιά λεπτά και μια Φωνή που θα αρχίσει να ακούει στο κεφάλι της, έξι μήνες μετά τη νεκρανάστασή της, αλλά και το πώς θα θελήσει να μάθει ποιος κρύβεται πίσω από τη Φωνή.

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Λ.Κ.: Τα πάντα. Όταν γράφω γίνομαι ένα με την ιστορία και εμπλέκομαι συναισθηματικά στον υπέρτατο βαθμό, οπότε μου είναι αδύνατον να ξεχωρίσω μία παράμετρο του βιβλίου ως αγαπημένη.

Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
Λ.Κ.: Αγαπώ τους βασικούς πρωταγωνιστές το ίδιο, καθώς για εμένα αν ενωθούν, σχηματίζουν την τέλεια ολότητα.

Τι προσφέρει αυτό το βιβλίο στον αναγνώστη, βιβλιόφιλο ή βιβλιοφάγο;
Λ.Κ.: Είναι μια ιστορία που σε βάζει σε σκέψεις και σε φέρνει στο δίλημμα πώς θα αντιδρούσες, αν βρισκόσουν στη θέση της ηρωίδας. Πέρα από τη δράση και την ίντριγκα έχει να κάνει με τις επιλογές που καλούμαστε να κάνουμε όλοι στη ζωή μας και πόσα πράγματα είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε στην εκάστοτε περίπτωση.

Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία σας;
Λ.Κ.: Ότι κάποια μέρα δε θα ακούω πια κανέναν ήρωα στο κεφάλι μου και δε θα έχω καμία ιστορία να μεταφέρω στον κόσμο.

Φοβάστε...
Λ.Κ.: Προσπαθώ να ξεπερνάω τους φόβους μου, ώστε να μη δεσμεύομαι από τίποτα.

Αγαπάτε...
Λ.Κ.: Τους φίλους μου – και ιδιαίτερα τον κολλητό μου.

Ελπίζετε...
Λ.Κ.: Συνήθως να μην κάνω φόνο!

Θέλετε...
Λ.Κ.: Να αγαπήσει ο κόσμος τις (λογοτεχνικές) κόρες μου, όπως εγώ.

Ποιοι αναγνώστες θα λατρέψουν αυτό το βιβλίο;
Λ.Κ.: Αυτοί που διαβάζουν ψυχολογικά θρίλερ, με αρκετές δόσεις φανταστικού και αστυνομικού.

Γιατί πρέπει να το διαβάσουμε;
Λ.Κ.: Αυτό δεν είμαι σε θέση να το απαντήσω. Ο καθένας διαλέγει ένα βιβλίο για να προβληματιστεί, να περάσει καλά, να «σκοτώσει» την ώρα του, να κουράσει το μυαλό του για να κοιμηθεί ευκολότερα, να ξεφύγει από την πραγματικότητα, να μορφωθεί. Εγώ θα το διάβαζα για να πάρω κουράγιο.

Γιατί δεν πρέπει;
Λ.Κ.: Αν κάποιος θέλει κάτι ανάλαφρο, που θα το διαβάζει κάνοντας παράλληλα και άλλες δουλειές, τότε δε θα το πρότεινα. Για να το καταλάβεις πρέπει να έχεις όρεξη να το διαβάσεις και να αφοσιωθείς σε αυτό.

Που/πως μπορούμε να βρούμε το βιβλίο σας;
Λ.Κ.: Βρίσκεται στον Ιανό και στα Public όλης της Ελλάδας, στον ΝΑΚΑ και θα σταλεί σε όποιο βιβλιοπωλείο ζητηθεί μέσω παραγγελίας.

Που μπορούμε να βρούμε εσάς;
Λ.Κ.: Ο πιο σίγουρος τρόπος είναι εδώ. Βλέπετε, κινητό, σταθερό και σήματα καπνού συνήθως τα αγνοώ, γιατί κατά ένα 90% της ημέρας μου ασχολούμαι με τη συγγραφή ή με την επιμέλεια. Ώρες ιερές! Μοναχικές.

Ποιο χρώμα του ταιριάζει;
Λ.Κ.: Το λευκό του πάγου ή το βαθύ πράσινο.

Ποια μουσική;
Λ.Κ.: Linkin Park, το Waiting for the end και το Leave out all the rest.

Ποιο άρωμα;
Λ.Κ.: Του κερασιού.

Ποιο συναίσθημα;
Λ.Κ.: Θα έλεγα ο μη φόβος, το θάρρος –που δεν πιάνεται για συναίσθημα.

Αν δεν ήταν βιβλίο, τι θα μπορούσε να είναι;
Λ.Κ.: Τραγούδι.

Αν δεν ήσασταν συγγραφέας τι θα μπορούσατε να είστε;
Λ.Κ.: Με τα μυαλά που κουβαλάω, μάλλον Ρωμαίος λεγεωνάριος!

Ποιον συγγραφέα διαβάζετε ανελλιπώς;
Λ.Κ.: Δε διαβάζω μόνον έναν. Stephen King, John Connolly, Lee Child, Graham Masterton, Gabriel Garcia Marquez, John Steinbeck είναι από τους πιο αγαπημένους.

Σας έχει επηρεάσει άλλος συγγραφέας στον τρόπο που γράφετε ή σκέφτεστε ή ζείτε; Ποιος/ποιο βιβλίο;
Λ.Κ.: Θεωρώ τρία βιβλία ως αγαπημένα και αυτά που διαμόρφωσαν τον συγγραφικό τρόπο σκέψης μου: Stephen King – The Stand, Dean Koontz – Το Κρησφύγετο, John Connolly – Το βιβλίο των χαμένων πραγμάτων.

Οι ήρωές σας μπορούν να σας κατευθύνουν ή εσείς και μόνο ορίζετε την συνέχεια και τις τύχες τους;
Λ.Κ.: Χμ, στην αρχή πίστευα, αφελώς, ότι εγώ όριζα τις ζωές τους. Από την πρώτη Noctus και μετά έμαθα ότι οι ήρωές μου υπάρχουν. Είναι πλάσματα παγιδευμένα σε μία άλλη διάσταση, μου υπαγορεύουν τι θα γράψω –και εκνευρίζονται απίστευτα άμα κάνω του κεφαλιού μου. Το συνήθισα πια και μ’ αρέσει!

Τι χρειάζεται κάποιος για να γράψει; Φαντασία ή εμπειρία;
Λ.Κ.: Και τα δύο, συν ταλέντο. Δε νομίζω ότι η συγγραφή διδάσκεται όπως η ζωγραφική ή ο χορός. Αν δεν το έχεις μέσα σου, τότε η φαντασία και η εμπειρία δεν αρκούν –γιατί δεν έχεις τρόπο να το μεταδόσεις στον αναγνώστη.

Τι καθορίζει την επιτυχία σε ένα βιβλίο;
Λ.Κ.: Ένα καλογραμμένο βιβλίο, όποιο θέμα κι αν πραγματεύεται, σε όποια γλώσσα κι αν είναι γραμμένο, κάποια μέρα θα αναγνωριστεί.

Τι την αποτυχία;
Λ.Κ.: Η αποτυχία είναι σχετική έννοια. Εξαρτάται τι ορίζουμε ως αποτυχία: το να μην πουλήσει ή το να μην εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο γράφτηκε; Για εμένα αποτυχία είναι να μην προκαλέσει κανένα συναίσθημα στον αναγνώστη, πράγμα που υπόκειται στην αδιαφορία του συγγραφέα να ασχοληθεί με τους ήρωές του.

Η βιβλιοφαγία είναι/μπορεί να γίνει κατάχρηση;
Λ.Κ.: Για εμένα είναι εξάρτηση! Αν δεν έχω βιβλίο, διαβάζω μέχρι και τις οδηγίες των φαρμάκων για να πω ότι πήρα τη δόση μου!

Ποιον τίτλο βάζετε στο βιβλίο της ζωής σας;
Λ.Κ.: Όλα εδώ πληρώνονται!
Ήταν το ερωτηματολόγιο Ριντ Φερστ για τα νέα βιβλία.
Ή αλλιώς, όχι μόνο το ερωτηματολόγιο του Προυστ.
Αν σας άρεσε, δείτε περισσότερες απαντήσεις επιλέγοντας την ετικέτα Ριντ Φερστ
Αν είστε συγγραφέας και θέλετε να απαντήσετε στο ερωτηματολόγιο ακολουθείστε τον σύνδεσμο

Στο οπισθόφυλλο...
Το αυτοκινητικό ατύχημα ενός κοριτσιού και το σύντομο ταξίδι της σε έναν άλλο κόσμο, θα επιτρέψουν σε γεγονότα τα οποία θα την κάνουν να ταλαντευτεί ανάμεσα στη λογική και τη τρέλα να εισχωρήσουν στη ζωή της. Θα την αναγκάσουν να πάρει αποφάσεις πέρα από τα συμβατικά όρια και να πολεμήσει για τη σωτηρία, τη δική της και όχι μόνο.
Από την Anima Εκδοτική

Lalaloopsy

Οι Lalaloopsy είναι πέντε κούκλες φτιαγμένες από κουρέλια, κορδελάκια και κουμπιά. Απέκτησαν ζωή όταν ράφτηκε και η τελευταία κλωστή τους και ο μύθος τους λέει ότι με την αγάπη μας και λίγο φαντασία η μαγεία θα κρατήσει για πάντα.
Το koukidaki προσφέρει δύο βιβλία της σειράς σε δύο τυχερούς αναγνώστες. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους και άλλες χρήσιμες πληροφορίες εδώ. Η κλήρωση θα γίνει στις 16 Μαΐου 2016 και ο κάθε τυχερός θα παραλάβει τα βιβλία ταχυδρομικά.
k
Καλή τύχη!
Τα βιβλία των εκδόσεων Ψυχογιός απευθύνονται σε κορίτσια, έχουν ιλουστρασιόν σελίδες και ωραία χρώματα, αισθητική και όμορφες ιστορίες.
Στην Παρέλαση Πριγκιπισσών... Η Τζούελ και η Τίπι χρειάζονται νέα μέλη για τη Λέσχη των Πριγκιπισσών, οπότε καλούν τις φίλες τους σε μια παρέλαση. Τα άλλα κορίτσια όμως δε γνωρίζουν πώς συμπεριφέρεται μια πριγκίπισσα. Άραγε θα τα καταφέρουν;
Σενάριο: Κόρεϊ Πάουελ
Προσαρμογή: Σαμάνθα Μπρουκ
Στο βιβλίο Ώρα για πάρτι... Οι Lalaloopsy ετοιμάζουν πάρτι. Η Κραμς θα φτιάξει κεκάκια, η Μπι τις προσκλήσεις και η Τζούελ τις τιάρες. Η Μίτενς όμως είναι στενοχωρημένη γιατί δε ξέρει πώς να βοηθήσει.
Κείμενο: Λόρεν Σέσιλ

Μαύρα τακούνια

Μία από τις αγαπημένες και δημιουργικές θεατρικές ομάδες, οι Θεατρίνων Θεατές[1], στην εαρινή τους παραγωγή, παρουσιάζουν μια σύγχρονη ελεγεία στον έρωτα, και συγκεκριμένα, την εικαστική παράσταση Μαύρα τακούνια που αποτελείται από μια σύνθεση κειμένων της Βαλεντίνης Λουρμπά και περιλαμβάνει έργα του Γιώργου Χρονά. Ο Γιώργος Λιβανός αναλαμβάνει το επίπονο έργο τής παραστασιοποίησης του εγχειρήματος που, από τη μια προσφέρεται για κάθε είδος εκφραστικής δημιουργίας αλλά από την άλλη ακροβατεί πάνω σε τεντωμένο σκοινί αφού η ποιητικότητά του ισορροπεί στην αιχμή μεταξύ ατμόσφαιρας και χάους. Βέβαια πρέπει να αισθάνεται δικαιωμένος από το αποτέλεσμα που προσφέρει αισθαντικότητα -σε αντίθετη περίπτωση και στα χέρια κάποιου αδέξιου σκηνοθέτη θα μπορούσε να γίνει γελοίο- και αρκετά περήφανος για την επίτευξη.
Ο Έλληνας ποιητής παρουσιάζεται, για πρώτη φορά στην σκηνή του pocket theatre, Studio Κυψέλης, με μια ελεγεία για τον έρωτα και την Ελλάδα της δεκαετίας του 60 που μεγαλώνει και ερωτεύεται μέσα σε ένα πορνείο όπου οι γυναίκες αποκτούν ταυτότητα και οι άντρες ενηλικιώνονται... μέσα από ένα παραμορφωτικό καθρέφτη που σχετίζει τη φθαρτή αλήθεια του 60 όπως ο Τσαρούχης, ο Γκάτσος, ο Σολωμός ή ο Χατζιδάκις την παρουσίασαν με τη σύγχρονη μουντή πραγματικότητα... Η Ελλάδα που υπήρξε μόλις χθες μας παγίδεψε στον σημερινό εφιάλτη.[2] Είναι ο έρωτας η λύση; Είναι η διαφυγή από το αδιέξοδο; Οι ήρωες που ξεφεύγουν από τα έργα του Χρονά ερωτεύονται, γελούν και σπαράζουν με την αλήθεια τους, ωριμάζουν και υψώνουν ανάστημα για να αναγνωρίσουν την ωμή πραγματικότητα.
Κανείς δε θα υποστήριζε ότι μία τέτοια παράσταση συγκαταλέγεται ανάμεσα στις εμπορικές δουλειές καθώς το κοινό της είναι συγκεκριμένο -σε αντίθεση με τις φαρσοκωμωδίες για παράδειγμα που απευθύνονται σε όλους- ενώ περισσότερο αφορά ανθρώπους που αγαπούν την ποίηση. Βλέποντας την παράσταση σκεφτόμουν πόσο οφείλω να συγχαρώ τους συντελεστές για την αφοσίωση και την επιμέλεια, για την αγάπη με την οποία υποκλίθηκαν πάνω στο έργο και την ψυχή που κατέθεσαν. Κι αν είναι ένα πράγμα που αυτό το έργο προσφέρει απλόχερα και σχετίζεται με κάθε θεατή, από όπου και αν προέρχεται, είναι ένα παράλληλο σύμπαν, ολότελα δικό του αλλά ολόιδιο με το δικό μας, μέσα στο οποίο βάζει όλους τους παρευρισκομένους και δε θα τους ελευθερώσει, παρά μονάχα, όταν θα έχει πια πέσει η αυλαία. Το τελευταίο το λέω επειδή το κοινό βρίσκεται "εγκλωβισμένο" στην αισθαντικότητα της παράστασης και μπροστά σε μια αντίθεση: ό,τι συμβαίνει είναι πραγματικό, αφορά ανθρώπους της διπλανής πόρτας, κοινά συναισθήματα και ιστορίες της πόλης όμως, παράλληλα, δεν είναι ταυτόσημο με το κοινό λόγω ύφους, ποιητικής γλώσσας και ατμόσφαιρας.
Ακούγονται ποιήματα του Γιώργου Χρονά από τις συλλογές του Βιβλίο 1, Τα μαύρα τακούνια, Ο Αναιδής θρίαμβος (1984), Κατάστημα νεωτερισμών 1973-1997 (1997), Οι λάμπες.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης
Πρωταγωνιστούν με σειρά εμφάνισης:
Nότα Παρούση, Γιάννης Τσιώμου, Ελένη Μπέη, Ζωρζέτ Μιρόν, Νίνα Ακτύπη, Ervis Tosca, Βασίλης Ξυδάκης και ο Τέλης Ζώτος
Σκηνοθεσία-φωτισμοί:  Γιώργος Λιβανός
Σύνθεση κειμένων: Βαλεντίνη Λουρμπά
Σκηνικά-κοστούμια: Γιοβάννα Πρασίνου
Κινησιολογία: Ervis Tosca
Μουσική: Πάνος Μαλανδρής
Κινηματογράφιση: Αντώνης Μανδρανής
Φωτογραφίες: Κώστας Βολιώτης - Ξακουστή Χειλάκη
Βοηθός σκηνογράφου: Διονύσης Κατερρέλλος
Βοηθός ενδυματολόγου: Βάνια Αλεξάντροβνα
Δημόσιες Σχέσεις & Επικοινωνία: Γιώργος Βιτωράτος
Εισιτήρια: 12 ευρώ / 10 ευρώ (Φοιτητικό-Υπερηλίκων) / 5 ευρώ (Ανεργίας-Ειδικές τιμές σε γκρουπ). Ατέλειες Δεκτές.

Παραστάσεις: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30 από τις 21 Μαρτίου ως το τέλος Μαΐου 2016.

STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ 
Σπετσοπούλας 9 (από Κυψέλης 51)
Κρατήσεις, πληροφορίες: 210 8819571

Περισσότερα στο Studio Κυψέλης

Σαν επίλογο...

Μάνα, εδώ που βρίσκομαι
δεν έχω τηλέγραφο
Για να σου γράψω γράμμα
Δεν έχω ένα κραγιόν
Κι' όταν νυχτώνει με στάχτη
και με σκόνη τα σημάδια μου
σκεπάζω
Πώς άντεξες τόσες φορές
Τον ίδιο δίσκο στο πικάπ
Κι έξω έχει νυχτώσει
Τα μάτια σου πεθαμένα στον ύπνο
Τα χέρια σου σπασμένα

Γιώργος Χρονάς, ποιητική συλλογή Τα μαύρα τακούνια

[1] Οι Θεατρίνων Θεατές δημιουργήθηκαν πριν από 11 έτη από τον Γιώργο Λιβανό και έχουν παρουσιάσει περισσότερες από 30 παραγωγές τόσο σε pocket theatres όσο και σε μεγάλα festivals ενώ έφεραν στο ελληνικό κοινό έργα όπως τα Βρώμικα κόλπα ή το Leonardo's ring και άλλα  άπαιχτα κλασικών συγγραφέων όπως Η κωμωδία του έρωτα. Σταθεροί συνεργάτες τους οι: Γιάννης Τσιώμου, Δέσποινα Βολίδη, Μαριάννα Τόλη, Καίτη Ιμπροχώρη, Χρήστος Λιακόπουλος, Γιοβάννα Πρασσίνου, Φώτης Σιβριγιάν, κ.α.
[2] Από το πρόγραμμα της παράστασης

Η Μηλέβα Αναστασιάδου, η Λυδία Ψαραδέλλη και Το μυστικό της καρυδιάς

Πως σας ήρθε η ιδέα;
Μ.Α.: Ήταν μάλλον αποτέλεσμα brainstorming. Εκεί που τα λέγαμε, σκεφτήκαμε πως θα ήταν καλή ιδέα να γραφτεί ένα βιβλίο από δύο άτομα. Πρότεινα να το προσπαθήσουμε μαζί.

Που γράψατε το βιβλίο σας;
M.A.: Καθώς είχαμε θέσει ως προθεσμία την μια βδομάδα για κάθε κεφάλαιο, δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο. Όταν υπήρχε η ιδέα, έπρεπε να καταγραφεί.
Λ.Ψ.: Νύχτες μοναχικές, με ησυχία και πολλή έμπνευση. Οπουδήποτε αλλά πάντα με πολλή μεγάλη αγωνία για το «μετά». Φυσικά, πάντα μετά από ώρες πλάνων που τριγύριζαν όλη μέρα και νύχτα μέσα στο μυαλό, καταστρώνοντας το μέλλον των χαρακτήρων μας.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
M.A.: Γύρω στους πέντε μήνες. Ακόμα διορθώνουμε ωστόσο. Κυρίως η Λυδία.
Λ.Ψ.: Δεν έχω καλή σχέση με τον χρόνο. Καλά που το θυμάται η Μηλέβα, αλλιώς θα επέστρεφα στο αρχείο για να το ελέγξω. Παρ' όλα αυτά, μοιάζει σαν χτες.

Πως θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
M.A.: Αφήγημα για κάποια ερωτήματα της καθημερινότητας, από αυτά που χωρίς να το συνειδητοποιούμε καλά καλά, η απάντηση τους είναι ικανή να αλλάξει τη ζωή μας.
Λ.Ψ.: Νουβέλα, στα όρια του μυθιστορήματος, με πολλές ανατροπές και εκπλήξεις, δυνατούς χαρακτήρες, ενδιαφέρουσα υπόθεση και ισχυρά συναισθήματα.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
M.A.: Πορεία προς την «ενηλικίωση», εκείνη η οποία δεν σχετίζεται τόσο με την ηλικία, όσο με την συνειδητοποίηση όσων μας απασχολούν και μας καθορίζουν.
Λ.Ψ.: Τι πιο ταιριαστό από την υπόθεση του βιβλίου μας;
«Πορεία γεμάτη ανατροπές, ένα τέλος βγαλμένο μέσα από την καρδιά, σε ένα ταξίδι που ένωσε τις μοίρες τόσων ανθρώπων. Μια γνωριμία που αποκαλύπτει τα πάντα, ή μήπως όχι;
Το μυστικό της καρυδιάς, που εξουσίασε ζωές και χάραξε ανεξίτηλες πληγές, βασικό πιόνι στα παιχνίδια που παίζουν οι δύο ηρωίδες της ιστορίας. Όταν συναντιούνται, η Έλσα και η Τζένη, τίποτα δεν τις προετοιμάζει για τα γεγονότα που θα τις δοκιμάσουν. Θαμμένα μυστικά, έρωτες, επαγγελματικοί αγώνες, ένα σχέδιο φόνου και συνεχείς ανατροπές, συγκροτούν έναν αγώνα ζωής στον οποίο θα παλέψουν μαζί. Ποιος θα είναι ο νικητής;
Μια ιστορία για δυο νέες γυναίκες που γνωρίζονται τυχαία, αλλά τελικά τους ενώνουν πολύ περισσότερα από μερικά προφανή γεγονότα. Μοιράζονται μια κοινή μοίρα που συνδέει τους περισσότερους ανθρώπους του λεγόμενου πολιτισμένου κόσμου, όπου η επιτυχία και η ευτυχία καθορίζονται από συγκεκριμένα κριτήρια και η ευθύνη της αποτυχίας συνήθως βαραίνει το άτομο. Μερικές φορές τα φέρνει έτσι η τύχη ώστε να γίνεται λίγο πιο φανερό πόσο αληθινά είναι τα κριτήρια αυτά και πού μπορεί τελικά να οδηγήσουν.»

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
M.A.: Την διαδικασία. Τους ήρωες. Την καρυδιά.
Λ.Ψ.: Την συνεργασία με τη Μηλέβα. Την δύναμη του να χειρίζεσαι τους χαρακτήρες του. Την βράβευση του βιβλίου μας και την καταπληκτική συνεργασία με τον εκδότη Γιάννη Κρανιά, των Εκδόσεων Εντύποις. Την απίστευτη αποδοχή του κόσμου.

Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
M.A.: Αν και δυσκολεύομαι να επιλέξω, συνηθίζω να συμπαθώ τους πιο αδύναμους, οπότε αγαπώ λιγάκι περισσότερο την Τζένη, γιατί όσο κι αν φαίνεται αρχικά ως η πιο δυνατή, όσο κι αν επιθυμεί να ελέγχει και να κινεί τα νήματα, αποδεικνύεται πολύ πιο ευάλωτη από τους υπόλοιπους.
Λ.Ψ.: Δεν είναι εύκολο να διαχωρίζεις τα παιδιά σου. Είναι;

Τι προσφέρει αυτό το βιβλίο στον αναγνώστη, βιβλιόφιλο ή βιβλιοφάγο;
M.A.: Νομίζω ότι η αρχική ιδέα βασίζεται στην παρατήρηση ότι οι συμβάσεις συχνά καταπίνουν κι εγκλωβίζουν το άτομο, μέσα από μυστικά, κοινωνικές επιταγές και στερεότυπα. Διερευνώντας διεξόδους ή πιθανά αδιέξοδα, δημιουργήθηκε η ιστορία. Πιστεύω ότι το βιβλίο προσφέρει τελικά «τροφή για σκέψη» εν μέσω μιας καλής ιστορίας.
Λ.Ψ.: Αυτό που θέλαμε από την αρχή ήταν να περάσουμε μηνύματα μέσα από μια ιστορία που θα έμοιαζε να κυλάει ομαλά. Νομίζω ότι τα καταφέραμε και, χωρίς να θέλω να σας προδώσω την ιστορία, θα σας πω ότι τα μηνύματα αυτά είναι ισχυρά και το βιβλίο έχει να προσφέρει πάρα πολλά σε έναν αναγνώστη που αγαπάει το καλό βιβλίο. Κι όχι επειδή είναι το δικό μας! Είναι καλά δομημένο, με συνεχείς ανατροπές, ισχυρούς χαρακτήρες, μερικά μυστικά και ανατρεπτικό τέλος.

Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία σας;
M.A.: Η δυστοπία που γίνεται πραγματικότητα.
Λ.Ψ.: Η χαμένη ελπίδα, που αν και εμψυχώνω τους αγαπημένους μου ανθρώπους ότι όλα θα πάνε καλά, καθημερινά με θυμώνει που οι συνθήκες ζωής όλων μας χειροτερεύουν. Πάντα όμως το αντιμετωπίζω με το χαμόγελο, όπως πρέπει να κάνουμε όλοι μας.

Φοβάστε...
M.A.: Την παραίτηση μπροστά στην δυστοπία που γίνεται πραγματικότητα.
Λ.Ψ.: Τα προβλήματα υγείας. Το ξαφνικό. Την πίκρα της προδοσίας. Την βαρεμάρα. Τον ωχαδελφισμό. Την αδιαφορία. Την έλλειψη πάθους.

Αγαπάτε...
M.A.: Την αλήθεια, την αλληλεγγύη, την ουτοπία.
Λ.Ψ.: Τη ζωή και τα ενωμένα χέρια. Το πάθος και την συγγραφή. Τα σχέδια και την δημιουργία. Τα πάντα!

Ελπίζετε...
M.A.: Στην δράση που θα κάνει την ουτοπία πραγματικότητα.
Λ.Ψ.: Σε μια δίκαιη κοινωνία, ένα καλύτερο αύριο, στην εύρεση θεραπείας για όλες τις ασθένειες. Ελπίζω κάποιος επιστήμονας να τελειοποιήσει τον διακτινισμό!

Θέλετε...
M.A.: Συνήθως είμαι σίγουρη για αυτά που δεν θέλω.
Λ.Ψ.: Να αγαπώ πολύ και άνευ όρων. Να ζω την κάθε μέρα, σα να είναι η τελευταία. Να ασχολούμαι με ό,τι με κάνει ευτυχισμένη. Ένα καλύτερο σήμερα.

Ποιοι αναγνώστες θα λατρέψουν αυτό το βιβλίο;
M.A.: Δεν νομίζω ότι περιμένω να το λατρέψουν κάποιοι, περισσότερο επιζητώ την επικοινωνία. Πιστεύω λοιπόν ότι πιο εύκολα θα επικοινωνήσουμε με όσους θα συμπαθήσουν τον τρόπο γραφής μας και θα τους πει κάτι η ιστορία μας.
Λ.Ψ.: Όλοι εκείνοι που θα θελήσουν να διαβάσουν κάτι ποιοτικό, φροντισμένο μέχρι την πιο μικρή λεπτομέρεια, με δυνατές ανατροπές, καλοδομημένη ιστορία, χαρακτήρες που σε πείθουν, πολλά μυστικά και μυστήριο αλλά πάνω απ' όλα, οι φίλοι και οι δικοί μας άνθρωποι.

Γιατί πρέπει να το διαβάσουμε;
M.A.: Γιατί πρόκειται για μια ιστορία που απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους που αναρωτιούνται πώς καθορίζεται η επιτυχία και η ευτυχία στον σύγχρονο κόσμο.
Λ.Ψ.: Το Μυστικό της Καρυδιάς είναι ένα δυνατό βιβλίο, με ηχηρά μηνύματα. Θαμμένα μυστικά, έρωτες, επαγγελματικοί αγώνες, ένα σχέδιο φόνου και συνεχείς ανατροπές, συγκροτούν έναν αγώνα ζωής στον οποίο θα παλέψουν μαζί οι κεντρικοί χαρακτήρες μας. Θα περάσετε όμορφα διαβάζοντάς το.

Γιατί δεν πρέπει;
M.A.: Δεν πρέπει να το διαβάσει όποιος βαριέται να διαβάσει. Ενδεχομένως, και όποιος θεωρεί τα πράγματα απλά ως έχουν, ως δεδομένα δηλαδή.
Λ.Ψ.: Δεν πρέπει να το διαβάσει όποιος δεν αγαπάει το διάβασμα.

Που/πως μπορούμε να βρούμε το βιβλίο σας;
Λ.Ψ: Από τη 1η Απριλίου θα διατίθεται στα μεγάλα βιβλιοπωλεία. Μπορείτε πάντα να το βρείτε από τις Εκδόσεις Εντύποις (facebook) ή από τα ψηφιακά βιβλιοπωλεία, μερικά εκ των οποίων έχουν ήδη αναρτηθεί στην επίσημη ιστοσελίδα του βιβλίου μας.

Που μπορούμε να βρούμε εσάς;
Λ.Ψ.: Μπορείτε να μας βρείτε στην ιστοσελίδα του Μυστικού στην επίσημη Facebook Page και στο Twitter @mystikokarydias Ακόμα μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας στο tomystikotiskarydias@gmail.com Προσωπικά μπορείτε να με βρείτε στο facebook αλλά και εδώ.
M.A.: Κι εμένα προσωπικά στο facebook.

Ποιο χρώμα του ταιριάζει;
M.A.: Όσο αφορά τους χαρακτήρες, νομίζω ότι η Έλσα ξεκινά από το μπλε, περνά στο κόκκινο και καταλήγει στο απαλό πράσινο, ενώ η Τζένη προχωρά από το έντονο κόκκινο στο μαύρο.
Λ.Ψ.: Κόκκινο της δύναμης και του πάθους, πράσινο βαθύ των φύλλων της καρυδιάς αλλά και της ισορροπίας, που υποστηρίζει το νευρικό σύστημα, μας ηρεμεί και υποστηρίζει την λειτουργία της καρδιάς μας.

Ποια μουσική;
M.A.: Νομίζω ότι το τραγούδι των Keane, Walnut tree, το οποίο αναφέρεται στον επίλογο του ταιριάζει απόλυτα. Όπως και το Bigger cages, longer chains, από τους The (International) Noise Conspiracy.

Ποιο άρωμα;
Μ.Α.: Κάθε άρωμα που αναβλύζει από την ίδια την ζωή, χωρίς να είναι απαραιτήτως επώνυμο ή «εκλεπτυσμένο».
Λ.Ψ.: Μα φυσικά, το άρωμα των φύλλων της καρυδιάς, που είναι χαρακτηριστικά ισχυρή αλλά θυμίζει τόσο πολύ Ελλάδα.

Ποιο συναίσθημα;
M.A.: Η μελαγχολία αλλά και η χαρά της αναζήτησης.
Λ.Ψ.: Αγάπη σε όλες τις μορφές: ερωτική, φιλική, αδελφική.

Αν δεν ήταν βιβλίο, τι θα μπορούσε να είναι;
M.A.: Τραγούδι.
Λ.Ψ.: Θεατρικό έργο. Κινηματογραφική ταινία. Μουσικό Video Clip. Πραγματικότητα.

Αν δεν ήσασταν συγγραφέας τι θα μπορούσατε να είστε;
M.A.: Μάλλον πάει ανάποδα. Ξεκινάς από αλλού, παρατηρείς και ενδεχομένως να αισθανθείς και την ανάγκη να γράψεις.
Λ.Ψ.: Ποιήτρια, στιχουργός, ψυχολόγος.

Ποιον συγγραφέα διαβάζετε ανελλιπώς;
M.A.: Περιμένω με αγωνία κάθε καινούριο βιβλίο του Tom Robbins, του Jostein Gaarder, και της Άντζελας Δημητρακάκη. Δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ.
Λ.Ψ.: Διαβάζω την Αντιγόνη Πόμμερ. Εξαιρετική συγγραφέας και μεγάλη δασκάλα. Της χρωστάω πολλά. Διαβάζω πολλούς Έλληνες συγγραφείς, όπως τον Μάκη Τσιτά. Ναι, το παραδέχομαι... ακόμα και όλα τα παιδικά του βιβλία, που με κάνουν να αισθάνομαι και πάλι παιδί. Λατρεύω την γραφή της Βικτώριας Μακρή. Από ξένους συγγραφείς, παρακολουθώ την Gillian Flynn και την Izabella Allende.

Σας έχει επηρεάσει άλλος συγγραφέας στον τρόπο που γράφετε ή σκέφτεστε ή ζείτε; Ποιος/ποιο βιβλίο;
M.A.: Μου συμβαίνει συνέχεια αυτό. Ωστόσο η πρώτη φορά που το παρατήρησα ήταν στα 16 μου, όταν διάβασα των Φύλακα στη Σίκαλη του J.D. Salinger.
Λ.Ψ.: Όταν προσπαθώ να βρω τις ισορροπίες μου, επιστρέφω σε κλασσικούς και αγαπημένους συγγραφείς όπως η Virginia Woolf. Δεν τολμώ όμως να συγκρίνω τον τρόπο που γράφω, με τον δικό της τρόπο γραφής. Η συγγραφέας όμως που με επηρέασε με ένα δικό της βιβλίο και καθόρισε την δική μου στάση απέναντι στην συγγραφή είναι η Julia Cameron με το βιβλίο της «Ο δρόμος του καλλιτέχνη - Τα μυστικά της δημιουργικής ζωής», που μου έμαθε να αποδέχομαι τα δικά μου όρια δημιουργικότητας και να κυνηγώ την τελειότητα χωρίς όμως αυτό να καταδικάζει την ανάγκη μου να εκφράζομαι μέσα από όποιον τρόπο θέλω και αντέχω να υποστηρίξω.

Οι ήρωές σας μπορούν να σας κατευθύνουν ή εσείς και μόνο ορίζετε την συνέχεια και τις τύχες τους;
M.A.: Οι ήρωες πολύ συχνά αυτονομούνται, και όταν συμβαίνει αυτό, σημαίνει για μένα ότι κάτι κάνω καλά. Αν και οι ήρωες διαμορφώνονται μέσα από μένα, οπότε η αυτονομία τους είναι περιορισμένη.
Λ.Ψ.: Όταν κάνεις κάτι σωστά, τότε οι χαρακτήρες σου αποκτούν τη δική τους διάσταση και οι μοίρες τους δεν καθορίζονται αποκλειστικά και μόνο από σένα.

Τι χρειάζεται κάποιος για να γράψει; Φαντασία ή εμπειρία;
M.A.: Κυρίως φαντασία. Αλλά χωρίς την εμπειρία από την ζωή, δεν μπορείς να πας και πολύ μακριά.
Λ.Ψ.: Και τα δύο έχουν την δική τους βαρύτητα στην συγγραφική διαδικασία.

Τι καθορίζει την επιτυχία σε ένα βιβλίο;
M.A.: Εξαρτάται από τον ορισμό που δίνει κανείς στην επιτυχία. Προσωπικά αναγνωρίζω ένα βιβλίο ως επιτυχημένο όταν είναι αυθεντικό και καλοδομημένο, χωρίς απαραιτήτως αυτό να σχετίζεται με τις πωλήσεις που έχει επιτύχει.
Λ.Ψ.: Η συγγραφική μαεστρία βοηθάει το βιβλίο να πάει μακριά αλλά συνήθως το marketing είναι αυτό που καθορίζει τα πάντα, κακά τα ψέματα.

Τι την αποτυχία;
M.A.: Αποτυχημένο θεωρώ το βιβλίο που δεν έχει καταφέρει να μετουσιώσει την προβληματική του συγγραφέα σε μια λειτουργική ιστορία. Να βρει το κοινό του, μικρό η μεγάλο δεν έχει τόση σημασία. Να αφήνει μια αίσθηση ικανοποίησης στον αναγνώστη για τον χρόνο που διέθεσε στην ανάγνωση του.
Λ.Ψ.: Η μη ειλικρίνεια, η κακή προώθηση, η έλλειψη υπόθεσης και καλής δομής. Οι μη καλοδουλεμένοι χαρακτήρες.

Η βιβλιοφαγία είναι/μπορεί να γίνει κατάχρηση;
M.A.: Ναι, από τις λιγότερο επικίνδυνες πάντως.
Λ.Ψ.: Ναι, αλλά ο συγκεκριμένος εθισμός κάνει πιο ενδιαφέρουσα τη ζωή.

Ποιον τίτλο βάζετε στο βιβλίο της ζωής σας;
M.A.: Η ζωή είναι τόσο πολυδιάστατη που δεν μπορεί να περιοριστεί σε έναν τίτλο ή μια κεντρική ιδέα, αλλά ακόμα κι αν γίνει προσπάθεια να χωρέσει σε έναν τίτλο, η ουσία τελικά ξεπηδά σε κάθε «σελίδα» της.
Λ.Ψ.: Ο νικητής.
Ήταν το ερωτηματολόγιο Ριντ Φερστ για τα νέα βιβλία.
Ή αλλιώς, όχι μόνο το ερωτηματολόγιο του Προυστ.
Αν σας άρεσε, δείτε περισσότερες απαντήσεις επιλέγοντας την ετικέτα Ριντ Φερστ
Αν είστε συγγραφέας και θέλετε να απαντήσετε στο ερωτηματολόγιο ακολουθείστε τον σύνδεσμο

Στην υπόθεση...
Πορεία γεμάτη ανατροπές, ένα τέλος βγαλμένο μέσα από την καρδιά, σε ένα ταξίδι που ένωσε τις μοίρες τόσων ανθρώπων. Μια γνωριμία που αποκαλύπτει τα πάντα, ή μήπως όχι;
Το μυστικό της καρυδιάς, που εξουσίασε ζωές και χάραξε ανεξίτηλες πληγές, βασικό πιόνι στα παιχνίδια που παίζουν οι δύο ηρωίδες της ιστορίας. Όταν συναντιούνται, η Έλσα και η Τζένη, τίποτα δεν τις προετοιμάζει για τα γεγονότα που θα τις δοκιμάσουν. Θαμμένα μυστικά, έρωτες, επαγγελματικοί αγώνες, ένα σχέδιο φόνου και συνεχείς ανατροπές, συγκροτούν έναν αγώνα ζωής στον οποίο θα παλέψουν μαζί. Ποιος θα είναι ο νικητής;
Μια ιστορία για δυο νέες γυναίκες που γνωρίζονται τυχαία, αλλά τελικά τους ενώνουν πολύ περισσότερα από μερικά προφανή γεγονότα. Μοιράζονται μια κοινή μοίρα που συνδέει τους περισσότερους ανθρώπους του λεγόμενου πολιτισμένου κόσμου, όπου η επιτυχία και η ευτυχία καθορίζονται από συγκεκριμένα κριτήρια και η ευθύνη της αποτυχίας συνήθως βαραίνει το άτομο. Μερικές φορές τα φέρνει έτσι η τύχη ώστε να γίνεται λίγο πιο φανερό πόσο αληθινά είναι τα κριτήρια αυτά και πού μπορεί τελικά να οδηγήσουν.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εντύποις

Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 4 Απριλίου 2016 στις 19:00, στο Αθηναίων Πολιτεία (Ακάμαντος 1 και Απ. Παύλου 33, Θησείο).

Ο Γιάννης Λειβαδάς και Το σύμπλεγμα του Λαοκόοντα

Ένα πύραμα της γράφης

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Γ.Λ.: Το βιβλίο γράφτηκε πριν από πολλά χρόνια, ενόσω ήμουν κάποιος, πολύ νεώτερος, εντελώς διαφορετικός από τον άνθρωπο που είμαι σήμερα. Από τα είκοσι έως τα τριάντα μου χρόνια, με εξαίρεση λίγες σελίδες που αφορούσαν τα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 2000. Το επιλεγμένο υλικό που είχε αρχικά συγκεντρωθεί ρίχτηκε στο καλάθι των αχρήστων και τελικώς αποφάσισα να δημιουργήσω ένα βιβλίο με το λεγόμενο "άχρηστο", δεύτερο υλικό, το οποίο είχε προκύψει από την αξιολόγηση των δακτυλόγραφων και των σημειώσεων. Πρόκειται, αν δεν κάνω λάθος, για το πρώτο βιβλίο που περιέχει αμιγώς "αστοχίες" υλικού. Αυτή η διακινδύνευση, η ωμή πρόκληση με ώθησαν να το δημιουργήσω.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Γ.Λ.: Ρίσκο.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Γ.Λ.: Όπως είχα δηλώσει στο παρελθόν, πρόκειται για ένα βιβλίο μη σημαντικών πραγμάτων. Είναι μία σύνθεση υπέρ της αχρηστίας, της κακοφωνίας και της ευπροσβλητότητας. Διαλογισμός πάνω σε κάποια κυρίαρχη ζωή sub specie aeternitatis.[1]

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Γ.Λ.: Η πιθανολογία μού ήταν ανέκαθεν αδιάφορη. Οι απτές πράξεις, εκείνες που δεσμεύουν σε εξακολούθηση, είναι τα μόνα πράγματα που με ενδιαφέρουν.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο.
Γ.Λ.: «Τώρα πια το βιβλίο σε γνωρίζει απ’ έξω κι ανακατωτά. Σύγχρονος μποεμισμός: βράζουν δύο αυγά, ακούς Barry Altschul ή Catalani, έχεις μια χούφτα τσιγάρα, η νύχτα πέφτει, το μυαλό ξαποσταίνει, σαν δεν υπάρχει κανείς μέσα στον αναθεματισμένοι οίκο: μονάχα μια ζητούμενη λέξη. Που την περιγράφουν αξεπέραστα αυτές οι δεκατρείς:
Η ζωή γλεντάει
το κόκαλό της σφυρίζει
Πένθιμα
Μα και κάτι άλλο ακόμη –».

Για το βιβλίο...
Το σύμπλεγμα του Λαοκόοντα γράφτηκε αποσπασματικά κατά την εικοσαετία 1990 με 2010 ενώ ολοκληρώθηκε στη διάρκεια ταξιδιών σε διάφορες χώρες (Ελβετία, Γαλλία, Ανδόρα, Πορτογαλία, Ιταλία, Αλγερία, Τυνησία, Ινδία, κ.α.). Το βιβλίο δεν αποτυπώνει την ταξιδιωτική εμπειρία αλλά είναι ο χάρτης για να φτάσεις στον άνθρωπο-συγγραφέα κι αν το διαβάσεις δε θα συναντήσεις γνωστές πεπατημένες. Είναι ένα βιβλίο χωρίς στόχο, κατάληξη ή πλοκή και δεν ακολουθεί κάποια σύμβαση. Είναι όμως μια σπονδυλωτή νουβέλα με πραγματικό ήρωα και αληθινές καταγραφές.
Από τις εκδόσεις Λογεῖον

Κερδίστε το!
Το koukidaki προσφέρει τρία αντίτυπα σε ισάριθμους τυχερούς αναγνώστες. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση αλλά και για να στείλετε το μήνυμά σας στον Γιάννη Λειβαδά κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους και άλλες πληροφορίες για τις κληρώσεις, τα δώρα και τους τυχερούς εδώ. Η κλήρωση θα γίνει στις 3 Ιουνίου 2016 και τα βιβλία θα αποσταλούν ταχυδρομικά.
k
Καλή τύχη!

ΙΔΑΝΙΚώ

Η ιδέα...
...αποτελεί ένα συνδυασμό των λέξεων Ιδανικό και Νικώ επειδή ο "ιδανικός κόσμος" χτίζεται μέσα από μικρές νίκες. Επιθυμία των συντελεστών είναι να χτυπήσει μέσα μας το "καμπανάκι" της μνήμης, να κάνουμε το ταξίδι στο χρόνο, να (ξανα-)δούμε στο σήμερα την υποδοχή και τη μεταχείριση των προσφύγων όπως προσδιορίζεται -ή επαναπροσδιορίζεται- σε σχέση με το παρελθόν του λαού μας. Να συναντηθούμε ουσιαστικά με το Συριακό πολιτισμό -παράδοση, μουσική, χορός, φαγητό...- (επαν-)εξετάζοντας τις δικές μας σταθερές.

Στην ιστορία...
Στις 31 Μαΐου του 1923, ένα τηλεγράφημα του προέδρου της Επιτροπής Ελλήνων Προσφύγων, απευθυνόμενο στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, ζητά να μην επιτραπεί σε άλλους Μικρασιάτες να καταφύγουν στο Χαλέπι καθώς «έχει καταστεί αδύνατο να δεχτεί περισσότερους πρόσφυγες».
Τι είναι;
Πρόκειται για την περφόρμανς ΙΔΑΝΙΚώ που δημιούργησαν οι: Θωμά Διάφα, Εύη-Δέσποινα Μωυσιάδου, Σοφία Καψούρου και Αναστασία Χαριτίδου[1] και παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα πλαίσια του In Progress Feedback Festival 2016 υπό τον τίτλο Urban Surprises/Αστικές Εκπλήξεις που διοργανώνει ο Κινητήρας. Η Mάngola Productions συμπράττει με τους παραπάνω Έλληνες καλλιτέχνες αλλά και με τους Λιβανέζους κινηματογραφιστές[2] Hasan Salame, Bachir Abou Zeid και Amir Fakih, με τους: Γιώτα Καλλίνη, Βασιλική Νικηφορίδου, Απόστολο Κρίτσα, Βάλια Παπαχρήστου, Δέσποινα Βιλλιώτη, Αγγελική Παρδαλίδου, Εμμέλεια Φιλιπποπούλου, με μουσικούς και performers από την Ελλάδα και τον κόσμο... ακόμα και με την κοινωνική κουζίνα "Ο άλλος άνθρωπος" που θα συνοδεύσει την εκδήλωση με παραδοσιακό συριακό φαγητό.
Το event αποσκοπεί στην διάδοση της ανάληψης της προσωπικής ευθύνης ώστε να μικραίνει η απόσταση ανάμεσα στον κόσμο που ζούμε και σε εκείνον που θα θέλαμε να ζούμε. Έτσι, ο ένας γίνεται δύο, οι δύο τρεις... μέχρι να γίνει ο ένας όλοι.

Που και πότε;
Το τριήμερο 1, 2 και 3 Απριλίου 2016 στις 17:00 στο Λιμάνι Πειραιά. Στην Πύλη Ε2 (δίπλα στην πέτρινη αποθήκη).
Περισσότερες πληροφορίες ή για εκδηλώσεις ενδιαφέροντος στο: info@mangolaproductions.com

Κατά τις μέρες και ώρες τις performance θα γίνεται συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης σε συνεργασία με την Παμπειραϊκή Πρωτοβουλία Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών.
[1] Η Αναστασία Χαριτίδου είναι η Mάngola Productions η οποία δραστηριοποιείται στην οργάνωση και παραγωγή θεατρικών παραστάσεων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων, καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και άλλων δημιουργικών δραστηριοτήτων.
[2] Η live περφόρμανς ΙΔΑΝΙΚΩ αποτελεί την βάση για το κινηματογραφικό πρότζεκτ IDANIKO, μια προσέγγιση στο προσφυγικό μέσα από το φακό βραβευμένων Λιβανέζων κινηματογραφιστών.
Μια ιδιαίτερη πολυπολιτισμική κινηματογραφική εμπειρία απευθύνει κάλεσμα συμμετοχής, αλληλεγγύης και ευαισθησίας. Δεν υπάρχει περιορισμός στην εθνικότητα, ούτε στην ηλικία. Δεν υπάρχει περιορισμός στη θέληση. Ηθοποιοί, φοιτητές δραματικών σχολών, μουσικοί, χορευτές, αλλά και όσοι, ανεξαρτήτως εμπειρίας και ιδιότητας, θέλουν είναι ευπρόσδεκτοι να γίνουν συμμέτοχοι!

«Η αγαπημένη μου ομάδα είναι η δικιά μου», Ελένη Αϋφαντή

Τι εστί έρως;
Ε.Α.: Κινητήρια δύναμη.

Πιστεύεις στα ζώδια;
Ε.Α.: Όχι, όχι ?

Τι δώρο θα έκανες σε έναν εχθρό σου;
Ε.Α.: Την αγάπη μου.

Έχεις κατοικίδιο;
Ε.Α.: Οπωσδήποτε και βεβαίως.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ομάδα;
Ε.Α.: Η δικιά μου.

Καραμελάκια ή σοκολατάκια;
Ε.Α.: Σοκολατάκια.

Μαύρο ή άσπρο;
Ε.Α.: Ασπρόμαυρο.

Τι πρέπει να συμβεί μια τέλεια μέρα;
Ε.Α.: Να λάμπει ο ήλιος.

Τι νούμερο παπούτσι φοράς;
Ε.Α.: 39

Έχεις χόμπι;
Ε.Α.: Πολλά. 

Ποιο τραγούδι αφιερώνεις στον/στην αγαπημένο/-η σου;
Ε.Α.: Σ’ αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη.

Γράψε μου ένα μυστικό
Ε.Α.: Είμαι τεμπέλα.

Πεινάς;
Ε.Α.: Μμμ......

Τι γνώμη έχετε για τον κτήτορα;
Ε.Α.: Την καλυτερότερη.

Ποιο φαγητό θα ήθελες να είσαι και ποιος θα ήθελες να σε φάει;
Ε.Α.: Θα ήθελα να είμαι γλυκάκι και να με φάει ο Σάααακης.

Αν ήσουν λουλούδι, ποιο θα διάλεγες;
Ε.Α.: Αγριολούλουδο.

Ελένη Χαλκούση

Η Ελένη Χαλκούση γεννήθηκε το 1901 στην Κωνσταντινούπολη και συγκεκριμένα στο Μακρυχώρι Προποντίδας, όπου αποφοίτησε από το Ζάππειο Παρθεναγωγείο το 1922 και στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι, για να σπουδάσει στο Εθνικό Ωδείο και στη Σχολή "Σαρλ Λε Μπαρζύ".
Στο θεατρικό σανίδι εμφανίστηκε το 1925 με το βραχύβιο Θέατρο Τέχνης του Σπύρου Μελά και τον επόμενο χρόνο διηύθυνε τον δικό της θίασο «Νέοι» που ανέβαζε παραστάσεις στο θέατρο της Κυβέλης. Την περίοδο 1926-1935 περιόδευσε σε όλη την Ελλάδα με δικό της θίασο και αμέσως μετά (1936-1945) συνεργάστηκε με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη ως ηθοποιός, βοηθός σκηνοθέτη και καθηγήτρια υποκριτικής στη σχολή της Κοτοπούλη.

Ο Παναγιώτης Λουμάνης και Οι Αδάμαστοι

Kiriarhos

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Π.Λ.: Πριν τέσσερα χρόνια περίπου, εγώ, η κόρη μου Ιωάννα, η φίλη της Χριστίνα και ο πατέρας της Γιώργος, είχαμε βγει βόλτα στη Ραφήνα. Όπως σε όλες μας τις βόλτες, έτσι και σε κείνη, περνούσαμε υπέροχα και -όπως πάντα- τα κορίτσια μάς είχαν κάνει "αλογάκια", μας λύναν και μας δένανε, κ.λ.π. 
Ξαφνικά, έτσι όπως τις παρατηρούσα ευτυχισμένος, σκέφθηκα ότι θα μού άρεσε πολύ να έγραφα ιστορίες με περιπέτειες των τεσσάρων μας -με τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, βέβαια, να ανήκουν στα κορίτσια- και μέσα από αυτές να περνούσα -με χιούμορ- σε παιδιά και γονείς κάποια μηνύματα -ελαφρώς ανατρεπτικά θα τα χαρακτήριζα- σε σχέση με αξίες, αρχές, πρότυπα και στερεότυπα αλλά και να ενίσχυα την πολιτισμική-ιστορική μας ταυτότητα.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Π.Λ.: "Μπαμπάς".

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Π.Λ.: Να έχει "καθαρό" βλέμμα.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Π.Λ.: Αν ήταν ταξίδι στο παρελθόν, στην κλασική Αθήνα του Σωκράτη, λίγα χρόνια πριν από την έναρξη του Πελοποννησιακού πολέμου, για δέκα μέρες.
Αν ήταν ταξίδι σύγχρονο, στη μέσα Μάνη για τέσσερις μέρες.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Π.Λ.: ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: «Μετά από πολυετείς προσπάθειες, η ελληνοαμερικανίδα βιογενετίστρια Ime Kiriarhos κατόρθωσε, στο εργαστήριό της στο Ντάλας, να κλωνοποιήσει ανθρώπινο αυτί σε πλάτη ποντικού».

Οι Αδάμαστοι είναι δύο εννιάχρονες φίλες, η Ιωάννα και η Χριστίνα, και οι δυο μπαμπάδες τους, ο Τάκης και ο Γιώργος. Οι τέσσερίς τους εκτελούν διάφορες επιχειρήσεις, κάποιες στο παρόν αλλά και στο παρελθόν ή στο μέλλον! Η σειρά των βιβλίων επιχειρεί με ανάλαφρο ύφος να προβληματίσει παιδιά και γονείς.
Στην υπόθεση του Kiriarhos...
Η ελληνοαμερικανίδα βιογενετίστρια Ime Kiriarhos, καταφέρνει επιτέλους, στο εργαστήριό της στο Ντάλας, να κλωνοποιήσει ανθρώπινο αυτί στην πλάτη ποντικού.
Όταν επισκέπτεται την Ελλάδα, οι Αδάμαστοι και οι φίλοι τους θα της δώσουν ένα μάθημα που δε θα ξεχάσει ποτέ.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια.

Κερδίστε το!
Οι εκδόσεις Όστρια προσφέρουν το βιβλίο του Παναγιώτη Λουμάνη σε έναν τυχερό αναγνώστη. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση αλλά και για να στείλετε το μήνυμά σας στον ίδιο κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους και ότι χρειάζεται να γνωρίζετε για τις κληρώσεις, τα δώρα και τους τυχερούς εδώ. Η κλήρωση θα γίνει στις 3 Μαΐου 2016 και το βιβλίο θα αποσταλεί ταχυδρομικά.
k
Καλή τύχη!

Ευχαριστώ τις εκδόσεις Όστρια και τον Γιάννη Κοτσαφτόπουλο για τη διάθεση του βιβλίου.

Τομέας 12

Πάμε να θυμηθούμε στα γρήγορα το νουάρ: Στην «κλασική σχολή» αστυνομικών μυθιστορημάτων, η βάση είναι το ίδιο το έγκλημα και η αναζήτηση του δολοφόνου. Όλη η ιστορία είναι ένα εγκεφαλικό παιχνίδι, η αφήγηση ένα παζλ, όπου βήμα-βήμα συλλέγοντας στοιχεία, η αστυνομία καταλήγει στη σύλληψη του ενόχου. Στο νουάρ τώρα, το έγκλημα και ο δολοφόνος περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Πολλές φορές το δολοφόνο τον γνωρίζουμε από την αρχή. Το νουάρ εστιάζει στην ψυχοσύνθεση των ηρώων, τις συνέπειες του εγκλήματος (που συνήθως δε διορθώνονται) και την απουσία χάπι εντ. Οι γυναίκες είναι μοιραίες κι όχι διακοσμητικές, ο αστυνόμος είναι καλός αλλά και κακός, επιρρεπής στις «κακές συνήθειες», ένοχος κι ενοχικός, αυτοκαταστροφικός και στις ιστορίες επικρατεί η νύχτα, η ομίχλη, η βροχή.
Τομέας 12 λοιπόν κι έχουμε ένα συγγραφέα που πατάει στις αρχές του νουάρ, για να μας δώσει ένα μυθιστόρημα με φόντο μια Σοβιετική Ένωση που παλεύει ταυτόχρονα να συνέλθει από την αυθαιρεσία του Στάλιν και να προετοιμαστεί για τη σύγκρουση με τη Γερμανία των Ναζί.
Κεντρικός ήρωας κι εδώ, ο αστυνόμος Κόρολεφ (τον έχουμε ξαναδεί στον «Ιερόσυλο» και το «Ματωμένο Λιβάδι»). Στη Μόσχα του 1937, το να έχεις την υγειά σου, ένα μέρος να μείνεις και φαγητό στο τραπέζι, είναι παραπάνω από αρκετά για να νιώθεις τυχερός. Ο Κόρολεφ έχει έναν επιπλέον λόγο για να νιώθει και τυχερός κι ευτυχισμένος -ο γιος του Γιούρι, θα μείνει μαζί του για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αλλά το να εργάζεσαι για την αστυνομία και να είσαι καλός σε αυτό που κάνεις, είναι πολλές φορές κωλοδουλειά κι ο Κόρολεφ δεν πρόκειται να χαρεί αυτές τις μέρες. Τον ειδοποιούν πως ένα σημαντικό πρόσωπο βρέθηκε μόλις με μια σφαίρα στο κεφάλι.
Η υπόθεση πρέπει να λυθεί σύντομα, διακριτικά, αθόρυβα, ήσυχα. Είναι πολλοί αυτοί που παρακολουθούν και περιμένουν την ευκαιρία τους. Ο Κόρολεφ (ή Κόρολεβ;) διαπιστώνει πως κινδυνεύει όχι μόνο ο ίδιος, αλλά και ο γιος του. Σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι εξαφανίζονται χωρίς ίχνος, σε μια υπόθεση που επιβάλλεται η μυστικότητα, εκείνος καλείται να αποκαλύψει τα πάντα, προκειμένου να προστατέψει το παιδί του πάνω από όλα, αλλά και τον ίδιο: απάνθρωπα ιατρικά πειράματα πάνω σε παιδιά και ενήλικες.
Πόσο μακριά είναι διατεθειμένος να φτάσει; Πόσο θα το ρισκάρει; (Συνειρμός ο όρος της ρώσικης ρουλέτας).
Από ότι φαίνεται, ο συγγραφέας μας ξέρει καλά τι κάνει. Για τους πιο δύσπιστους κι υποψιασμένους αναγνώστες, στο τέλος του βιβλίου και στο προσωπικό του site, υπάρχουν αμέτρητες πληροφορίες για να διασταυρώσετε το οτιδήποτε αν έχετε όρεξη για μελέτη ή παιχνίδι. Ονόματα, πρόσωπα και πράγματα, φωτογραφίες, ιστορικά στοιχεία. Ο Ryan έχει ερευνήσει σε βάθος τον τόπο και το χρόνο πριν μας παρουσιάσει την ιστορία στο χαρτί.
Να παραδειγματίζονται νεότεροι, να απολαμβάνουμε εμείς. Ξανά congrats (Μα τι τυχερή που είμαι; Έχω πέσει απανωτά σε ΚΑΛΑ βιβλία).

«Μόσχα, 1937. Ο αστυνόμος Κόρολεφ φιλοξενεί τον μικρό του γιο, τον Γιούρι, που είχε να τον δει καιρό, και περνάει μαζί του ευχάριστες στιγμές. Ξαφνικά ένας διάσημος επιστήμονας βρίσκεται νεκρός, με μια σφαίρα στο κεφάλι, σε απόσταση αναπνοής από το Κρεμλίνο. Ο Κόρολεφ αναλαμβάνει να βρει το δολοφόνο.
Όσο η έρευνα προχωρεί, έρχεται στο φως ότι το θύμα, ένας άνθρωπος που, απ' ό,τι φαίνεται, δεν θα σταματούσε μπροστά σε τίποτα προκειμένου να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες του, είναι αναμεμειγμένο σε μια έρευνα που έχει πολύ μεγάλη σημασία για τα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας στη Σοβιετική Ένωση.
Όταν ακόμα ένας επιστήμονας βρίσκεται άγρια δολοφονημένος και τα στοιχεία από τα ύποπτα πειράματα του καθηγητή εξαφανίζονται εσπευσμένα, ο Κόρολεφ αρχίζει να συνειδητοποιεί πως, εκτός του ότι έχει μια πολύ δύσκολη υπόθεση να εξιχνιάσει, έχει εμπλακεί και σε έναν επικίνδυνο πόλεμο ανάμεσα σε δύο αντιμαχόμενες φατρίες της ΝιΚαΒεΝτέ, της Κρατικής Ασφάλειας της ΕΣΣΔ. Και τότε εξαφανίζεται μυστηριωδώς και ο γιος του ο Γιούρι...
Μια αδυσώπητη μάχη με το χρόνο, με φόντο μια πόλη που ζει κάτω από τον μεγάλο τρόμο του Στάλιν και είναι γεμάτη σπιούνους, κατασκόπους, παιδιά του δρόμου και κλέφτες.
Ο Τομέας Δώδεκα αναδεικνύει τον Γουίλιαμ Ράιαν ως έναν από τους πιο επιβλητικούς συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων της εποχής μας.»[1]
Κλικ για περισσότερα της Κατερίνας
Βρείτε το μυθιστόρημα στις εκδόσεις Διόπτρα.
Δείτε και αυτό:
Γνωριμία με το βιβλίο του William Ryan αλλά και συνέντευξη του ίδιου για το koukidaki.

[1] Από το οπισθόφυλλο του μυθιστορήματος του William Ryan, Τομέας 12.

Οι Χρήστος Αναστασόπουλος, Εύη Ρούτουλα, Θεώνη Μπριλή, Άνα Ζάχαρη και ο Οίκος νυφικών

Πως σας ήρθε η ιδέα;
Χρήστος Α.: Η ιδέα μου ήρθε πριν από πάρα πολλά χρόνια, όταν θέλησα να παντρέψω τις δυο μεγάλες μου αγάπες, τη συγγραφή με το σχέδιο μόδας.

Που γράψατε το βιβλίο σας;
Εύη Ρ.: Στην Αθήνα, εγώ προσωπικά έγραφα τα βράδια, πάντα βράδυ γράφω. Κάθε φορά που τελείωνε μια ιστορία την στέλναμε ο ένας στον άλλο, την σχολιάζαμε, γελούσαμε. Αυτή είναι τελικά και η ομορφιά του όλου εγχειρήματος.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Χρήστος Α.: Ένα χρόνο περίπου γιατί η ιστορία μας πέρναγε από χέρι σε χέρι.

Πως θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Εύη Ρ.: Μια συλλογή διηγημάτων με δώδεκα επίδοξες κυρίες που αποφασίζουν να παντρευτούν, κάποιες από αυτές τα καταφέρνουν!

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Εύη Ρ.: Σε έναν πετυχημένο οίκο υψηλής ραπτικής κάπου στο Κολωνάκι ο Ιάκωβος, γνωστός μόδιστρος και η Τούλα, η πιστή βοηθός και συνεργάτιδά του, ράβουν νυφικά για διάφορες κυρίες που ετοιμάζουν το γάμο τους. Κατά τη διάρκεια των προβών και της προετοιμασίας, ξετυλίγονται οι ιστορίες των επίδοξων νυφών, κάποιες από αυτές είναι ρομαντικές, άλλες κωμικές και άλλες τραγικές, γιατί η ζωή είναι ποικίλη και παράξενη τελικά.

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Εύη Ρ.: Το δέσιμο που υπάρχει σε τέσσερα εντελώς διαφορετικά είδη γραφής. Φυσικά μας βοηθάει το γεγονός των μεμονωμένων ιστοριών, αλλά πιστεύω ότι έδεσαν όμορφα μεταξύ τους.

Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
Θεώνη Μ.: Δεν υπάρχει ένας αγαπημένος ήρωας. Τόσο οι δώδεκα μεμονωμένες ιστορίες όσο και οι βασικοί ήρωες του Οίκου Νυφικών που είναι ο Ιάκωβος και η Τούλα σου δίνουν πολλά κίνητρα για να τους αγαπήσεις και να τους νιώσεις κοντά σου. Καθένας μπορεί να ταυτιστεί με κάποιον από τους διαφορετικούς χαρακτήρες που σκιαγραφούνται στα διηγήματα.

Τι προσφέρει αυτό το βιβλίο στον αναγνώστη, βιβλιόφιλο ή βιβλιοφάγο;
Εύη Ρ.: Πάνω από όλα διασκέδαση. Αλλά και τροφή προς σκέψη αφού μέσα από τις ιστορίες αναφέρονται διάφορα θέματα, όπως είναι το μεγάλο «προσόν» της όμορφης εμφάνισης, η μοναξιά στην τρίτη ηλικία, οι δεσμοί φιλίας μεταξύ των δύο κύριων πρωταγωνιστών, ο πουριτανισμός, το κακό δέσιμο μεταξύ γονέων και παιδιών, η ανάγκη της νομιμοποίησης μιας σχέσης κ.ο.κ.

Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία σας;
Άνα Ζ.: Μια είναι πάντα η αγωνία ενός συγγραφέα: το πώς θα υποδεχτεί ο κόσμος το έργο του, κατά πόσον, δηλαδή, θα γίνει αποδεκτό και αγαπητό.
Σαν άνθρωπος, όπως όλοι, έχω αγωνίες και μάλιστα πολλές.

Φοβάστε...
Άνα Ζ.: Αν εξακολουθούμε να μιλάμε για συγγραφικά έργα, ο μόνος φόβος είναι να μείνουν στα αζήτητα σε καμιά αποθήκη. Κατά τ΄ άλλα, φοβάμαι διάφορα και όλα έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη μικροπρέπεια, κακία, βλακεία…

Αγαπάτε…
Άνα Ζ.: Το παιδί μου, τα ζώα, τα βιβλία, τους φίλους μου και άλλα πολλά.

Ελπίζετε...
Άνα Ζ.: Ας μην ξεχνάμε πως η ελπίδα βρισκόταν κι αυτή στο κουτί της Πανδώρας μαζί με τα δεινά. Ουσιαστικά φοβάμαι να ελπίσω, προτιμώ να κάνω όνειρα τα οποία εύχομαι να πραγματοποιηθούν.

Θέλετε...
Άνα Ζ.: Να γίνουν τα όνειρά μου πραγματικότητα.

Ποιοι αναγνώστες θα λατρέψουν αυτό το βιβλίο;
Εύη Ρ.: Όλοι όσοι έχουν παντρευτεί θα αναπολήσουν τις στιγμές του γάμου τους, όλοι όσοι ετοιμάζονται να παντρευτούν θα πάρουν ιδέες για τα νυφικά τους. Είναι ένα βιβλίο ξεκούραστο και ευκολοδιάβαστο που θα το αγαπήσουν οι αναγνώστες. Και θα έχουν και την ευκαιρία να δούνε και τα πολύ όμορφα σχέδια των νυφικών που σχεδίασαν οι ταλαντούχοι σχεδιαστές μόδας.

Γιατί πρέπει να το διαβάσουμε;
Θεώνη Μ.: Για να κάνουμε ένα ευχάριστο διάλειμμα, να ταξιδέψουμε όμορφα μέσα από σύντομες ιστορίες που μαρτυρούν την ομορφιά της διαφορετικότητας απέναντι στο θεσμό του γάμου. Δεν φτάνουμε ως εκεί έχοντας όλοι τις ίδιες προσδοκίες, τα ίδια όνειρα.

Γιατί δεν πρέπει;
Εύη Ρ.: Πολύ απλά, δεν υπάρχει βιβλίο που δεν πρέπει να το διαβάσουμε. Από όλα τα βιβλία οι αναγνώστες μπορούν να κερδίσουν κάτι: μια παράγραφο, μια ιδέα, μια σκέψη.

Που/πως μπορούμε να βρούμε το βιβλίο σας;
Χρήστος Α.: Μπορείτε να το ζητήσετε σε όλα τα βιβλιοπωλεία ή να το ζητήσετε σε έναν από εμάς.

Που μπορούμε να βρούμε εσάς;
Χρήστος Α.: Μπορείτε να μας βρείτε άνετα στο Facebook.

Ποιο χρώμα του ταιριάζει;
Χρήστος Α.: Σίγουρα λευκό αλλά και λίγο μπλε, λίγο κόκκινο, αλλά και μαύρο.

Ποια μουσική;
Χρήστος Α.: Βαλς, Γαλάζιος Δούναβης του Γιόχαν Στράους.

Ποιο άρωμα;
Χρήστος Α.: Πούδρας.

Ποιο συναίσθημα;
Εύη Ρ.: Της προσμονής για την πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής τους, της λύπης για τις προσδοκίες τους που δεν πραγματοποιήθηκαν, της χαράς της δημιουργίας ενός όμορφου φορέματος.

Αν δεν ήταν βιβλίο, τι θα μπορούσε να είναι;
Θεώνη Μ.: Οπωσδήποτε Οίκος Νυφικών με σάρκα και οστά.

Αν δεν ήσασταν συγγραφέας τι θα μπορούσατε να είστε;
Άνα Ζ.: Μα, δεν είμαι μόνο συγγραφέας, είμαι πάρα πολλά. Εδώ, ωστόσο, μου δίνεται η ευκαιρία να πω κάτι. Συγγραφέας είναι ο οποιοσδήποτε καταθέτει εγγράφως ένα πόνημα. Ένας βιολόγος γράφοντας περί βιολογίας, ένας διατροφολόγος περί διατροφής κ.λ.π. Λογοτέχνης, όμως, είναι κάποιος τα έργα του οποίου χαρακτηρίζονται από αισθητική αξία, που χειρίζεται, που αποδίδει σωστά, έντεχνα, το λόγο και αυτό προσδοκώ να είμαι.

Ποιον συγγραφέα διαβάζετε ανελλιπώς;
Άνα Ζ.: Θα μπορούσα να διαβάζω παλιούς Έλληνες συγγραφείς-λογοτέχνες, όπως τον Τερζάκη ή τον Πετσάλη-Διομήδη για παράδειγμα, αν ζούσαν ακόμα και εξακολουθούσαν να γράφουν. Σημερινοί συγγραφείς μου αρέσουν αρκετοί, Έλληνες και ξένοι και παρακολουθώ τα έργα τους.

Σας έχει επηρεάσει άλλος συγγραφέας στον τρόπο που γράφετε ή σκέφτεστε ή ζείτε; Ποιος/ποιο βιβλίο;
Άνα Ζ.: Από τη στιγμή που ξεκινάμε να διαβάζουμε, το κάθε τι μας αφήνει το αποτύπωμά του, τη γεύση του, το άρωμά του, τον τρόπο που εμφανίστηκε στα μάτια μας. Η σύνθεση όλων αυτών, παρέα με τα βιώματα, τις αναμνήσεις και τη φαντασία, στο βαθμό που τη διαθέτουμε, νομίζω πως τελικά ορίζουν και τον τρόπο που γράφουμε, ακόμα και σκεφτόμαστε ή τι είναι αυτό που επιθυμούμε να καταθέσουμε εντύπως.

Οι ήρωές σας μπορούν να σας κατευθύνουν ή εσείς και μόνο ορίζετε την συνέχεια και τις τύχες τους;
Άνα Ζ.: Οι ήρωές μου μπορεί να δημιουργούνται από εμένα, αποκτούν όμως οντότητα, χαρακτήρα… διαθέτουν συναισθήματα και ζουν στο δικό τους μικρόκοσμο. Μου έχει τύχει να ξεκινήσω ένα διήγημα ή μυθιστόρημα με μια συγκεκριμένη ιδέα για το πώς θα εξελιχθεί κι εκείνο στην πορεία να αλλάξει, κατ’ επέκτασιν να αλλάζει και ο τίτλος κι αυτό γιατί οι ήρωες μάλλον έχουν… άλλη άποψη!

Τι χρειάζεται κάποιος για να γράψει; Φαντασία ή εμπειρία;
Άνα Ζ.: Κατά κύριο λόγο φαντασία, η εμπειρία και να μην υπάρχει, έρχεται με τον καιρό.

Τι καθορίζει την επιτυχία σε ένα βιβλίο;
Άνα Ζ.: Νομίζω πως, όπως όλα, από την διατροφή μας έως τον τρόπο ακόμα που μιλάμε και εκφραζόμαστε, έτσι και τα βιβλία ακολουθούν τον συρμό. Από την διάθεση του κόσμου, από το τι θέλει να διαβάσει την συγκεκριμένη στιγμή. Για μένα πάντως, που δεν ακολουθώ συνήθως τον συρμό, ένα βιβλίο θεωρείται επιτυχημένο αν, πέρα του να είναι συναρπαστικό και με καλή γραφή, μου προσφέρει γνώση, ευχαρίστηση, ακόμα και ξεκούραση.

Τι την αποτυχία;
Άνα Ζ.: Τα ανάποδα από τα προηγούμενα, αλλά και κάτι ακόμα: αν το βιβλίο το ξέρουν μόνο ο συγγραφέας κι η… μάνα του, αν δηλαδή, δεν μπορούν να το δουν οι αναγνώστες με κάποιο τρόπο, αν δεν πληροφορηθούν την ύπαρξή του, τότε το βιβλίο, καλό ή κακό, θα παραμείνει στην αποθήκη να το φάνε τα ποντίκια. Άρα εξαρτάται από την προβολή που θα του γίνει και σ’ αυτό, τον πρώτο λόγο έχουν -και οφείλουν να έχουν- οι εκδοτικοί οίκοι.

Η βιβλιοφαγία είναι/μπορεί να γίνει κατάχρηση;
Άνα Ζ.: Είμαι καταχρηστικό άτομο σ’ αυτά που μου αρέσουν… το διάβασμα, το φαΐ… οπότε δεν είμαι και ο καταλληλότερος άνθρωπος να απαντήσω σ’ αυτή την ερώτηση. Το διάβασμα, πάντως, κάνει καλό, ανοίγει μάτια και ψυχή, γι' αυτό διαβάζετε, διαβάζετε μέχρι…τελικής πτώσης!

Ποιον τίτλο βάζετε στο βιβλίο της ζωής σας;
Άνα Ζ.: «Ένα ακόμα πλοίο μέσα στη νύχτα». Συνάντησε άραγε φουρτούνες; Είχε ήρεμες θάλασσες; Συναντήθηκε με άλλα πλοία; Έφτασε σε κάποιο λιμάνι; Συγκέντρωσε εμπειρίες και γνώσεις; Οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες εμφανίστηκαν στο διάβα του; Αυτό το πλοίο πάντως, ακόμα ταξιδεύει ολόφωτο, παρά τις φουρτούνες, παρά τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες!
Ήταν το ερωτηματολόγιο Ριντ Φερστ για τα νέα βιβλία.
Ή αλλιώς, όχι μόνο το ερωτηματολόγιο του Προυστ.
Αν σας άρεσε, δείτε περισσότερες απαντήσεις επιλέγοντας την ετικέτα Ριντ Φερστ
Αν είστε συγγραφέας και θέλετε να απαντήσετε στο ερωτηματολόγιο ακολουθείστε τον σύνδεσμο

Απαραίτητες σημειώσεις και σύνδεσμοι:
Το βιβλίο κοσμούν σχέδια νυφικών από τους παρακάτω σχεδιαστές: Λένα Χιωτέλη, Χρήστος Ανδριόπουλος, Γιάννης Λάσκος, Tony Vernis, Λεωνίδας Θεοδωρίδης, Στέλλα Βαμβακίδη, Χρήστος Αναστασόπουλος, Celebrity Skin, Evangelia, Nikos Takis, Άννα Καψάλη και D-fine.
Περισσότερα από/για τους συγγραφείς:

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Αλεξάνδρα ΜυλωνάΘανάσης ΛιακόπουλοςΝτιάνα ΠαλαιολόγουΦώτης ΣιμόπουλοςΜιχαήλ ΆνθηςΕλίνα ΒαρβαρήγουΗλιάδα Γκανά
Γκρέτα ΧριστοφιλοπούλουL.S. HiltonΛιλή ΓάτηΧάρης ΛιαντζίρηςΧρίστος ΒούζαςΛογοτεχνικές πένες 2016Αγγελική Μαρίνου
Jennifer DonnelliΙφιγένεια ΤέκουΒασίλης ΤσικάραςΚατερίνα ΧλωροκώσταΝοέλ ΜπάξερΚατερίνα ΘεοδώρουΚωνσταντίνος Ιωακειμίδης