Hysteria

Ουάου...
ΟΚ...
Ναι, ναι, ναι...
Απορώ γιατί τόσα χρόνια δεν είχε σκεφτεί ένας να κάνει μια ταινία σαν αυτή. Για την υστερία.

Εντάξει, η ταινία δεν είναι για την υστερία. Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα σχετικά με την ιστορία του πρώτου δονητή. 
Όταν λέω "δονητή" εννοώ -σαφέστατα- εκείνο το ηλεκτρικό εργαλείο που χρησιμοποιούν οι γυναίκες και που είναι κατασκευασμένο για να τους προσφέρει μεγάλες απολαύσεις και ηδονές με ατελείωτους και απανωτούς οργασμούς.
Αυτός ο δονητής... ε, έχει κι αυτός μια ιστορία. Κάποτε, κάπου, κάπως, κάτι έγινε και ξεκίνησαν όλα.

Με δυο λόγια για την υπόθεση:
Οι γυναίκες που ζουν στο Λονδίνο του 1880κάτι -Βικτωριανή Αγγλία δε το λένε αυτό;- φαίνεται πως έχουν προσβληθεί από τη νόσο "υστερία" με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν νευρικές συμπεριφορές. Το "φάρμακο" για να ξαναβρούν τις ισορροπίες τους φαίνεται πως είναι η διέγερση των γεννητικών τους οργάνων μέχρι να επιτύχουν τον οργασμό. Αυτό, βέβαια, δεν συνταγογραφείται για το σπίτι! Όχι. Έχει αναλάβει ένας μεγάλος ιατρός της πόλης να "βάλει το χεράκι του". Οι "θεραπείες" αυτές φαίνεται ότι είναι πολύ αποτελεσματικές και η φήμη του ιατρού μεγάλη. Τόσο καλά πάνε οι δουλειές που χρειάζεται να προσλάβει βοηθό. Με ένα μικρό μειονέκτημα. Πολλές οι γυναίκες, πολλές οι "θεραπείες", πολλές οι ώρες εργασίας... πως να μην πάθεις τενοντίτιδα μέσα στην εβδομάδα; Κάπου εκεί... μπαίνει στην ιστορία και ένας φίλος εφευρέτης που καταφέρνει να φτιάξει μια ηλεκτρική μηχανή που μπορεί να επιτύχει πολύ ηδονή και ατελείωτους οργασμούς.

Ταινία εποχής. Με άρωμα και χρώμα εποχής. Και τόσο, μα τόσο απολαυστική που δε θέλεις να τελειώσει. Η πιο απολαυστική και διασκεδαστική ταινία που είδα τον τελευταίο χρόνο χωρίς να είναι κωμωδία. Ίσως για αυτό ήταν τόσο όμορφη. Καθόλου σαχλή ή βρώμικη. 

Διάλεξε Στάση

Tamta
Διάλεξε στάση.


Όχι του μετρό ή του λεωφορείου.
Στάση ζωής.
Dominos από τους Cabin54




Με το σύνθημα "Αντισύλληψη ή Ανασφάλεια" συναντηθήκαμε με το κανάλι MAD και μερικούς πολύ αγαπημένους ερμηνευτές, σε μία open συναυλία. Τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει και οφείλουμε να τις στηρίζουμε. Ό,τι και όποιος βοηθάει για το καλό της κοινωνίας πρέπει να στηρίζεται. Τα δε μηνύματα που προκύπτουν από τέτοιες εκδηλώσεις πρέπει να αναδεικνύονται και να διαδίδονται.


Μέλισσες
Tamta
Στον εξωτερικό χώρο του Mall στήθηκε η εξέδρα, τα φώτα, τα μικρόφωνα και τα πανό με τα συνθήματα, τα μπαλόνια, τα φυλλάδια, τα βραχιολάκια και τα μπλουζάκια. Μια συγκέντρωση μέσα στην πόλη αλλά όχι μια διαμαρτυρία. Κέφι και σούπερ διάθεση από όλους. Επικοινωνία και ενημέρωση. Οι παρουσιάστριες της βραδιάς μας πληροφόρησαν για τις ιστοσελίδες που μπορούμε να θέσουμε τα ερωτήματα και τις απορίες μας σχετικά με την αντισύλληψη και το σεξ. Ανώνυμα. Για να μην υπάρχει κανένας ενδοιασμός ή δικαιολογία ώστε να μη το κάνουμε. [www.your-life.gr] Μας θύμισαν να μη ξεχνάμε να αγαπάμε τον εαυτό μας και το κορμί μας και μας προέτρεψαν να ξεχάσουμε αναστολές και ταμπού [εντάξει, περισσότερο οι έφηβοι] και να μιλήσουμε για ό,τι μας προβληματίζει.
Στη σκηνή οι Μέλισσες, οι Cabin54 και η Tamta έδωσαν τον παλμό και το κέφι. Απλόχερα και με όλη τους την καρδιά. Διασκεδάσαμε και τους χαρήκαμε. Στη φώτο φοράω το μπλουζάκι που μου έφτιαξε μια φίλη για τους Cabin 54 αλλά στο άλλο, αυτό της εκδήλωσης, "κρατάω" τις υπογραφές των Tamta και Αντώνη Ντόμινο [τραγουδιστής του συγκροτήματος] ως επισφράγιση και ανάμνηση της όμορφης μουσικής βραδιάς. [Μη με ρωτήσετε ποιες είναι οι "the crazies" που διαλέγει ο Ντόμινος στην αφιέρωσή του γιατί δε με συμφέρει η απάντηση]

Δυο λόγια για το MAD


 Σε τέτοιες εκδηλώσεις δεν αφήνω τον κακό μου εαυτό να μείνει σε ατέλειες, μικρότητες, ασχήμιες. Δεν έχουν καμία σημασία. Ο σκοπός είναι να μεταφέρουμε το μήνυμα. Ο σκοπός είναι η πληροφόρηση και η βοήθεια. Μένουμε σε αυτό που επετεύχθη πολύ αβίαστα και ευχόμαστε να γίνονται συνέχεια τέτοια events.


Με μπαλαντέρ τη Μοναξιά

Πάλι βιβλίο.
Αυτό σημαίνει ότι είμαι ακόμη στη καλοκαιρινή μου φάση. Δεν θέλω να μαζευτώ -ακόμα- μέσα σε αίθουσες και άλλους κλειστούς χώρους για να βλέπω ταινίες. Προτιμώ να κάθομαι έξω και να διαβάζω. 
Και πόσο καλή συντροφιά μπορεί να κάνει ένα βιβλίο! 
Αντιφατικό. Τα βιβλία χρειάζονται μόνο έναν αναγνώστη. Τη φορά. 
Και πόσο ειρωνικό είναι να θεωρείς μπαλαντέρ τη μοναξιά!

Η Πασχαλία μου αρέσει. Γράφει με περιγραφές και χρησιμοποιεί όλες τις διαστάσεις του λόγου. Οι χαρακτήρες της είναι απτοί και μένουν στο διπλανό σπίτι και οι ιστορίες της ρεαλιστικές και ανθρώπινες. 
Περισσότερο επιθυμεί να "αντιγράψει" την πραγματική ζωή παρά να φτιάξει έναν κόσμο παραμυθένιο, λαμπερό και ζηλευτό. Και μου δίνει την εντύπωση ότι ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει τις λέξεις για να επιτύχει τον σκοπό της.

Σε αυτό το βιβλίο μια παρέα παλαιών συμφοιτητών ξαναενώνεται μετά από χρόνια, μπροστά στο θλιβερό καθήκον εκείνων που έζησαν για να παραβρεθούν στην κηδεία ενός από την παρέα εκείνη. Όλοι τους στην αρχή της ρεαλιστικής ζωής. Εκείνης που συμβαίνει στην πραγματικότητα και όχι στα όνειρα και τις φιλοδοξίες των φοιτητικών τους χρόνων. 

Το μυθιστόρημα μού θυμίζει εκείνα τα "όνειρα" που έμειναν στο συρτάρι και τις "φιλοδοξίες" που χάθηκαν στην ρουτίνα της επιβίωσης. Και αυτή η θύμηση είναι γλυκόπικρη, όμως σίγουρα δεν είναι ευχάριστη. Έτσι είναι και το βιβλίο. 

Άφησέ το αν θέλεις να χαμογελάσεις.
Άρπαξέ το αν επιδιώκεις ποιότητα και αξία.

Συνάντησέ με στις δώδεκα

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.
Το τελευταίο από τα διασκεδαστικά, χαρούμενα, εύκολα βιβλία των καλοκαιρινών μου διακοπών ή αλλιώς, των βιβλίων της ξαπλώστρας. Και το καλύτερο.
Η Ελένη Δαφνίδη έγραψε. 
Η ιστορία της Κατερίνας δεν είναι απλά μια χιουμοριστική ιστορία μιας νέας κοπέλας που προσπαθεί να ζήσει ή να βρει τον έρωτα και την επαγγελματική αποκατάσταση. Είναι ό,τι πιο αστείο έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια και το συστήνω ανεπιφύλακτα στους φίλους που παρέλαβαν τα εκκαθαριστικά σημειώματα της εφορίας και τους έπιασε μια ξαφνική κατάθλιψη.
Εκτός από αστείο όμως, για να σοβαρευτούμε, είναι ένα άρτιο ανάγνωσμα. Με αρχή, μέση και τέλος. Με υπόθεση που σε καθηλώνει και σε ενθουσιάζει. Με ήρωες που δύσκολα θα τους ξεχάσεις όταν τελειώσει και η τελευταία σελίδα. 
Το βιβλίο σε συνεπαίρνει με την πλοκή και τους χαρακτήρες του, ενώ, από τη μέση και μετά, ήδη το φαντάζεσαι να μεταφέρεται στον κινηματογράφο με πρωταγωνίστρια την Τζούλια Ρόμπερτς σε κάπως νεότερη ηλικία. 
Γέλασα αβίαστα και πολύ και ενθουσιάστηκα που δεν μπόρεσα να προβλέψω τη συνέχεια της ιστορίας. 

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σάντυ Κυριακή ΗλιάδουΝατάσσα ΕξάρχουΣωτηρία ΙωαννίδουΧρήστος ΝομικόςΆννα ΣελίδουMo HayderΠαναγιώτης Σταυρόπουλος
Γιάννης ΦιλιππίδηςΕυδοκία ΣταυρίδουΓιώργος ΙωαννίδηςPaullina SimonsΧρήστος ΧτιστόπουλοςΓεώργιος ΤζιτζικάκηςΘεόφιλος Γιαννόπουλος
Ασημίνα ΞηρογιάννηΝίκος ΚρίκαςΣοφία ΓουδετσίδουMargaret DalkourΝάντια ΠαπαθανασοπούλουΓιώργος ΔάμτσιοςΓρηγόρης Τριγλίδης